Soyadı dizini·Harf·Sayfa 4/4
K harfiyle başlayan soyadları
Bu sayfa, 670 soyadlık dizinin 505.–670. kayıtlarını gösteriyor (Kotra … Kütükçüoğlu). Harf üzerine not ilk sayfada.
- Soyadı
- 670
- bu dizinde
- En yaygın
- Kaya
- 899.722 kişi
- Sayfa
- 4 / 4
670 soyadı, Türk alfabesi sırasıyla
- Kotra tek direkli yelkenli
- Koyun yünü, sütü ve eti için beslenen evcil hayvan
- Koyuncu koyun besleyen, koyun tüccarı
- Koyunoğlu koyunun oğlu
- Koyutürk katıksız Türk
- Kozacı ipek kozası alıp satan
- Kozak kozalak; cilveli
- Kozan Kozan’dan; yer adı
- Kozanoğlu Kozanoğlu beyliği; Kozan
- Kozlu cevizli; Zonguldak’ta ilçe
- Kozluca cevizlice yer (köy adı)
- Kozluklu Kozluk’a ait
- Köçkar dövüş koçu (koçkar)
- Kök köken, temel; ya da gök
- Kökçü şifalı kök satan, aktar
- Kökdemir kökü demir gibi sağlam
- Köken asıl, soy, kök
- Köker gök eri ya da köklü er
- Köklü kökleri sağlam, soyu belli
- Köklük köklerin bol olduğu yer
- Köklükaya kökleri derin kaya
- Köknar köknar ağacı
- Köksal kök sal, köklen
- Köksalan kök salan, kökleşen
- Köksoy köklü soy
- Köktaş kök taş ya da gök taş
- Kökten köklü, derinden
- Köktürk Göktürk, Kök Türk
- Kömür kömür; simsiyah
- Kömürcü kömür yapan ya da satan
- Köprücü köprü yapan kişi
- Köprülü Köprü’den gelen; köprüsü olan
- Kör görmeyen; kör
- Körk güzellik, görünüş
- Körler Kör lakaplı aile
- Köroğlu kör adamın oğlu; destan kahramanı
- Körpe taze, çok genç
- Körükçü körük yapan veya kullanan
- Köse sakalsız
- Kösebalaban sakalsız iri adam
- Kösele işlenmiş kalın deri
- Köseler Köseler; köse: seyrek sakallı
- Kösem sürüye öncülük eden koç
- Kösemihal Köse Mihal, bartlos Mihal
- Köseoğlu kösenin oğlu
- Köstendil Köstendil (Kyustendil) kenti
- Köşker ayakkabıcı, yemenici
- Köybaşı köyün başı
- Köylü köyde yaşayan, köylü
- Köylüoğlu köylünün oğlu
- Köymen köyden, köye özgü
- Köz kor, kızgın ateş parçası
- Kuban Kuban Irmağı ve bölgesi
- Kubat Kubad, Keykubat adındaki şah adı
- Kubilay Kubilay Han'ın adı
- Kuday Tanrı (Altay Türkçesi kuday)
- Kul Tanrı’ya bağlı kişi, bende
- Kula kula at donu; Kula ilçesi
- Kulaç kol açıklığı ölçüsü; yüzme çekişi
- Kulak işitme organı; dikkat, dinleme
- Kulaksız kulağı olmayan (lakap)
- Kulaksızoğlu Kulaksız lakaplı kişinin oğlu
- Kulatay kula renkli tay
- Kulbilge bilge kul
- Kum kıyılarda biriken ufak kaya taneleri
- Kumcuoğlu kumcunun oğlu
- Kumova kumlu ova
- Kumral açık kestane saçlı
- Kumru kumru kuşu
- Kundakçı tüfek kundağı yapan
- Kunt ağır, kalın, sağlam
- Kunter sağlam yapılı yiğit
- Kural ilke, düzen
- Kuran kurucu
- Kurban adak; erkek adı
- Kurdoğlu Kurt’un oğlu; kurdun oğlu
- Kurgan kale; mezar tepesi
- Kurnaz açıkgöz, kolay kanmayan
- Kurşat Kürşat (Göktürk prensi) adı
- Kurşun kurşun madeni; mermi
- Kurşunoğlu Kurşun’un oğlu
- Kurt köpekgillerden yabani yırtıcı; güç simgesi #17
- Kurtaran kurtarıcı
- Kurtaş kurt ve taş
- Kurtböke kurt gibi kahraman
- Kurtçebe zırhlı kurt
- Kurtoğlu Kurt’un oğlu
- Kurtulan sağ kalan
- Kurtuldu kurtuldu, selamete erdi
- Kurtulmuş selamete ermiş
- Kurtuluş kurtulma, bağımsızlık
- Kuru nemi olmayan; zayıf, ince yapılı
- Kurucu kurucu, kuran kişi
- Kuruçay kuru dere
- Kuruçuk zayıfça, kuru
- Kurukalıp ince yapılı; kuru + kalıp
- Kurul kurul, heyet
- Kurumuş kurumuş, sıska
- Kuruoğlu Kuru’nun oğlu
- Kurutluoğlu kurutlunun oğlu (kurut: kuru yoğurt)
- Kuş tüylü ve kanatlı, çoğu uçan hayvan
- Kuşçu kuş yetiştiren, kuş bakıcısı
- Kuşçubaşı saray kuşçularının başı
- Kuşhan kuşların hanı
- Kuşku şüphe, kuşku
- Kuşoğlu kuş + -oğlu
- Kut uğur, mutluluk, kut
- Kutay kutlu ay; ipek
- Kutbay kutlu ve varlıklı
- Kutlar uğur diler
- Kutlay uğurlu ay
- Kutlu uğurlu
- Kutluata kutlu ata
- Kutluay uğurlu ay, kutlu ay
- Kutlubey kutlu, uğurlu bey
- Kutluca kutlu, uğurlu
- Kutlucan kutlu can
- Kutluer kutlu yiğit
- Kutluğ uğurlu
- Kutlutürk kutlu Türk
- Kutman talihli kişi
- Kutucu kutu yapan veya satan
- Kutucuoğlu kutucunun oğlu
- Kuyucu kuyu kazan usta
- Kuyumcu kuyumcu, kuyum ustası
- Kuzgun kuzgun, kara kuş
- Kuzu koyun yavrusu; uysal, sevimli
- Kuzucu kuzu güden, kuzu çobanı
- Kuzum kuzucuğum, sevgilim
- Kuzuoğlu Kuzu lakaplının oğlu
- Küçük ufak; en küçük
- Küçüka küçük (Küçük adının biçimi)
- Küçükakyüz küçük + Akyüz; ak yüzlü
- Küçükaslan küçük aslan
- Küçükay küçük ay
- Küçükayvaz küçük Ayvaz
- Küçükcan küçük can
- Küçükçağlayan küçük çağlayan
- Küçükçetin küçük ama çetin
- Küçükel küçük el ya da küçük il
- Küçüker genç yiğit
- Küçükgöçmen küçük göçmen
- Küçükkaya küçük kaya
- Küçükköse küçük köse
- Küçükköylü Küçükköy’den olan
- Küçükler küçükler; Küçük ailesi
- Küçükoğlu Küçük’ün oğlu
- Küçüközkan küçük + Özkan
- Küçüksezgin küçük Sezgin
- Küçükşahin küçük şahin
- Küçükvardar küçük Vardar (ırmak)
- Külahçı külah yapan veya satan
- Külekçi tahta kova yapan
- Külünk taş kazması
- Külür bir Karadeniz otu; bezelye
- Kümbetlioğlu Kümbetli’nin oğlu
- Küntay güneş tayı
- Küpçü küp yapan ya da satan
- Küpeli küpe takmış
- Kür yiğit, yılmaz; inatçı
- Kürekçi kürek çeken kişi
- Kürkçü kürk diken ya da satan
- Kütahyalı Kütahya’dan olan
- Kütük ağaç gövdesi
- Kütükçü kütükle, tomrukla uğraşan
- Kütükçüoğlu Kütükçü’nün oğlu
Harf sayısına göre
Kaynaklar
- 1Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)