Türkiye Soyadları Türk soyadlarının kaynaklı sözlüğü

SOYADIKayıt 3.158

Menteşe

Menteşe /menteˈʃe/ ASCII Mentese

“kapı menteşesi; beylik adı”1

Harf / hece
7 / 3
Yapı
Yalın ad
Ünlü uyumu
ince
Baş harf
M
İçindekiler§1–§8
  1. §1Okunuş
  2. §2Anlamı
  3. §3Kök ağacı
  4. §4Oluşumu ve 1934
  5. §5Tanınmış kişiler
  6. §6Kaynaklar
  7. §7Sorular
  8. §8Benzer soyadları

Menteşe nasıl okunur?

Menteşe

IPA /menteˈʃe/

Vurgu genellikle 3. hecededir; ölçünlü Türkçede soyadlarında vurgu bölgeye ve konuşmacıya göre değişebilir.

Menteşe soyadı ne anlama geliyor?

Menteşe sözlükte kapı ve pencere kanatlarını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereçtir; Nişanyan Sözlük bu sözcüğü Farsça band-guşā “eklem, boğum” sözcüğüne bağlar. Aynı ad, 13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulan beyliğin ve Osmanlı döneminde Muğla sancağının adıdır; Nişanyan Adlar bu özel adın kökeninin ve Menteş adıyla bağının belirsiz olduğunu belirtir.1

Kökeni tartışmalıdır. Öne sürülen görüşler:

  1. Sözlük sözcüğü menteşe “kapı ve pencere menteşesi”, Farsça band-guşā’dan (Nişanyan Sözlük).
  2. Muğla yöresindeki Menteşe Beyliği ve sancağının adı; kökeni ve Menteş adıyla ilişkisi belirsiz (Nişanyan Adlar).

Menteşe aynı zamanda günlük Türkçede kullanılan bir sözcüktür.

Menteşe hangi parçalardan oluşuyor?

Menteşe Farsça kökenli bir soyadıdır ve 2 parçadan oluşur: menteşe (kapı ve pencere kanadını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereç) + Menteşe (13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulan beyliğin ve Osmanlı sancağının adı).

Menteşe + kök menteşe kapı ve pencere kanadınıaçılıp kapanacak biçimde… FARSÇA menteşe “kapı ve pencere kanadınıaçılıp kapanacak…” kök Menteşe 13. yüzyılda Muğlayöresinde kurulan… DİĞER Menteşe “13. yüzyılda Muğlayöresinde kurulan…” Menteşe menteşe kök kapı ve pencere kanadını açılıpkapanacak biçimde tutturan gereç menteşe FARSÇA “kapı ve pencere kanadını açılıpkapanacak biçimde tutturan gereç” Menteşe kök 13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulanbeyliğin ve Osmanlı sancağının adı Menteşe DİĞER “13. yüzyılda Muğla yöresindekurulan beyliğin ve Osmanlı…”
Menteşe: parçalar ve kök sözcükler
  • menteşe Farsça — kapı ve pencere kanadını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereç1
  • Menteşe Diğer — 13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulan beyliğin ve Osmanlı sancağının adı1

Menteşe soyadı nasıl oluştu?

Menteşe, menteşe (“kapı ve pencere kanadını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereç”) ile Menteşe (“13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulan beyliğin ve Osmanlı sancağının adı”) sözcüklerinin birleşmesiyle oluştu.

Ortak not · 1934Soyadları 21 Haziran 1934 tarihli 2525 sayılı Soyadı Kanunu’yla zorunlu oldu.5

Menteşe soyadını taşıyan tanınmış kişiler kimler?

  1. Halil Menteşe siyasetçi 1874–1948
  2. Serkan Menteşe basketbolcu 1991–
  3. Cemal Gürsel Menteşe futbolcu 1965–
  4. Ertuğrul Menteşe mimar
  5. Rüzgar Menteşe voleybolcu 2006–
  6. Sibel Menteşe araştırmacı

Wikidata’da Menteşe soyadını taşıyan kişilerin kayıtlarından; Vikipedi’deki dil sürümü sayısına göre sıralı.

Bu bilgiler hangi kaynaklara dayanıyor?

  1. 1 Sevan Nişanyan Nişanyan Adlar: Menteşe erişim 8 Kasım 2026
  2. 2 Sevan Nişanyan Nişanyan Sözlük: menteşe erişim 8 Kasım 2026
  3. 3 Wikimedia Vikisözlük: menteşe erişim 8 Kasım 2026
  4. 4 Wikimedia Foundation Wikidata: people with this family name erişim 8 Kasım 2026
  5. 5 T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr) Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525) erişim 8 Kasım 2026

Menteşe hakkında sık sorulanlar

S1

Menteşe soyadı ne anlama gelir?

Menteşe sözlükte kapı ve pencere kanatlarını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereçtir; Nişanyan Sözlük bu sözcüğü Farsça band-guşā “eklem, boğum” sözcüğüne bağlar. Aynı ad, 13. yüzyılda Muğla yöresinde kurulan beyliğin ve Osmanlı döneminde Muğla sancağının adıdır; Nişanyan Adlar bu özel adın kökeninin ve Menteş adıyla bağının belirsiz olduğunu belirtir.
S2

Menteşe soyadının kökeni nedir?

Menteşe soyadının kök sözcüğü menteşe (Farsça): “kapı ve pencere kanadını açılıp kapanacak biçimde tutturan gereç”. Menteşe için 3 ayrı köken görüşü var; hepsi bu sayfada.
S3

Menteşe nasıl okunur?

Men·te·şe — 3 hece; IPA: /menteˈʃe/.