Soyadı dizini·Harf
D harfiyle başlayan soyadları
Sözlükteki 3.450 soyadından 186 tanesi D harfiyle başlıyor; payı %5,4. Ulusal ilk 30’da 2 tanesi var; en yaygını 3. sıradaki Demir (876.934 kişi, TÜİK ADNKS 2025). Öteki Doğan (12.).
- Soyadı
- 186
- bu dizinde
- En yaygın
- Demir
- 876.934 kişi
186 soyadı, Türk alfabesi sırasıyla
- Dabak tabak, deri işleyen
- Dağ çevresinden çok yüksek yer kütlesi
- Dağaşan dağı aşan
- Dağcı alpinist
- Dağdaş dağ arkadaşı; dağ taşı
- Dağdelen dağı delen, çok güçlü
- Dağdeviren dağı deviren, çok güçlü
- Dağlarca dağlar gibi
- Dağlaroğlu dağların oğlu
- Dağlı dağda yaşayan
- Dağtekin dağ gibi sağlam prens
- Dal ağaç dalı
- Dalgıç su altında çalışan
- Dalkılıç yalın kılıç, kılıcı çekik
- Dallı dalları olan
- Daltaban yalınayak
- Damar kanı taşıyan kanal; soy, yaradılış
- Damgacı damga vuran veya yapan
- Danacı dana yetiştiren, dana tüccarı
- Danış bilgi, bilim
- Danışman bilgin
- Danışmaz kimseye danışmayan
- Danişmend bilgin, âlim
- Danyal Daniel; “Tanrı benim yargıcımdır”
- Darcan hayat ağacı
- Daş taş
- Daşdemir taş gibi, demir gibi sağlam
- Daştan taştan yapılmış; sağlam (Taştan’ın ağız biçimi)
- Davran felek, dönen zaman; ya da “davran”
- Davutoğlu Davut'un oğlu
- Dayan dayan!, direnç göster
- Dayat diren, ısrar et
- Dayıoğlu dayının oğlu
- Dede büyükbaba, ata
- Dedeoğlu dedenin oğlu
- Defterli defteri olan, deftere bağlı
- Değer kıymet, değer
- Değerli kıymetli
- Değirmenci değirmen işleten, değirmenci
- Değirmencioğlu değirmencinin oğlu
- Deli coşkun, gözü pek; deli
- Delibalta gözü kara baltacı
- Delibaş gözü kara, atak
- Deligöz ateşli bakışlı, gözü kara
- Deliktaş delik taş
- Deliorman Tuna boyunda bir bölge; “gür orman”
- Demir sert, işlenen bir maden; sağlam, güçlü #3
- Demirağ demir ağ, demiryolu ağı
- Demiral kızıl demir, kızgın demir
- Demiralay demir alay, yenilmez birlik
- Demiralp demir yiğit
- Demiray demir gibi sağlam, ay gibi parlak
- Demirbağ demir bağ, sağlam bağlılık
- Demirbaş demirbaş eşya; yerinden ayrılmayan
- Demirbay demir gibi bey
- Demirbilek demir bilek, güçlü
- Demirboğa demir boğa, güçlü boğa
- Demircan demir gibi sağlam can
- Demirci demiri ateşte kızdırıp döven usta
- Demircioğlu demircinin oğlu
- Demirdağ demir dağ
- Demirel demir gibi sağlam yurt; demir el
- Demirer demir gibi sağlam yiğit
- Demirhan demir gibi güçlü han
- Demiriş demir işi
- Demirkan demir kanlı, güçlü soydan
- Demirkaya demir gibi kaya
- Demirkıran demiri kıran, çok güçlü
- Demirkol demir gibi güçlü kol
- Demirkubuz demir kopuz
- Demirli demir içeren
- Demiroğlu Demir adlı atanın oğlu
- Demirok demir ok
- Demirörs demir örs
- Demiröz özü demir, demir yürekli
- Demirsoy demir gibi sağlam soy
- Demirtaş demir gibi sert taş
- Deniz yeryüzünü kaplayan geniş tuzlu su
- Denizci gemici, denizci
- Denizer deniz yiğidi
- Denizeri denizci, gemici
- Denizli Denizli il ve şehri
- Denk eşit, denk, uygun
- Denktaş akran
- Denli ağırbaşlı, ölçülü
- Dere küçük akarsu
- Dereli deresi olan; Dereli’den
- Derelioğlu dereli + -oğlu
- Derici deri işleyen ya da satan
- Derin dibi uzak olan; engin, bilgili
- Derman çare, deva; güç, takat
- Dermancıoğlu dermancının oğlu
- Derviş alçakgönüllü kişi
- Dervişoğlu dervişin oğlu
- Deva çare, derman
- Deveci deve sahibi, kervancı
- Develi Develi’den
- Develioğlu Develi’nin oğlu
- Devrim köklü değişim, inkılap
- Dibek büyük taş havan
- Dicle Dicle (Tigris) ırmağı
- Dikeç bağ demiri, kazık
- Diken bitki ya da hayvan üstündeki sivri, batıcı uç
- Diker diken; fidan ya da dikiş diken
- Dikici ayakkabı dikişçisi; çiftçi
- Dikmen sivri tepe
- Dilâçar dil açan
- Dilaver yiğit, yürekli
- Dilber gönül çelen, güzel
- Dilek istek, arzu
- Diler dileyen, dilekte bulunan
- Dilipak dili temiz; temiz gönüllü
- Dilligil Dilli’nin hanesi; konuşkanlar
- Dilmen dili güçlü, söz ustası
- Dinç gücü yerinde
- Dinçel zinde
- Dinçer güçlü yiğit
- Dinçkök güçlü kök
- Dinçmen çok dinç, zinde
- Dinçsoy dinç soy
- Dindar dinine bağlı, inançlı
- Dinler dinleyen, kulak veren
- Dinleten sözünü dinleten
- Direk sütun
- Diren direnen, dayanan
- Dirican diri can, canlı
- Dirik diri, canlı
- Dirim yaşam, yaşama gücü
- Dirlik geçim, huzur, rahat yaşam
- Dizdar kale komutanı, kale bekçisi
- Dizdaroğlu kale muhafızının oğlu
- Doğan doğan kuşu; doğan, yükselen #12
- Doğanay doğan ay, yükselen ay
- Doğançay doğan çayı, şahin deresi
- Doğandemir doğan + demir
- Doğaner erkek doğan kuşu
- Doğanlar doğan kuşları
- Doğar doğar, yükselir
- Doğramacı ahşap kapı ve pencere ustası
- Doğru dürüst
- Doğruer dürüst er, doğru adam
- Doğrusöz doğru sözlü
- Doğruyol doğru yol
- Doğu güneşin doğduğu yön
- Doğulu doğudan gelen
- Dolgun dolu, dolgun; bol
- Doluca dolu + -ca; köy adı
- Dolunay ayın tam daire görünen evresi
- Doruk zirve, en yüksek nokta
- Dost arkadaş
- Döğer bir Oğuz boyu
- Dökmeci dökümcü, maden döken usta
- Döner dönen, döner
- Döngel muşmula; topaç
- Döngeloğlu döngel (muşmula) + -oğlu
- Dönmez sözünden dönmeyen, kararlı
- Duman yanan şeyden çıkan gaz; sis
- Dumanlı sisli, dumanlı
- Dumanoğlu Duman’ın oğlu
- Durak yaşar, kalıcı; durak
- Durakoğlu Durak’ın oğlu
- Dural değişmeyen, durağan
- Duran kalan, yaşayan, ayakta duran
- Durdu kaldı, yaşadı
- Durgun sakin, durgun
- Durmaz durmayan, yorulmaz
- Durmuş kalmış, yaşamış (dilek adı)
- Durmuşoğlu Durmuş’un oğlu
- Dursun kalsın, yaşasın (dilek adı)
- Dursunoğlu Dursun’un oğlu
- Duru berrak, katışıksız
- Durukan temiz kanlı
- Durul berraklaş; Tuğrul biçimi
- Durusu duru su, berrak su
- Duyan sezen
- Duyar duyarlı, ince duygulu
- Duygulu ince duygulu, içli
- Duymaz duymayan, işitmeyen
- Dülger yapı ustası, dülger
- Dülgeroğlu dülgerin oğlu
- Dündar artçı, ordunun arkasını koruyan
- Dürüst dürüst, doğru
- Düvenci düven süren, düven yapan
- Düz engebesiz; doğru
- Düzen sıra, uyum
- Düzgün düzenli, biçimli; dürüst
D harfi ve soyadları
Türkçedeki pek çok D’li sözcük Eski Türkçede t ile başlıyordu. Türkiye Türkçesinin de içinde bulunduğu Oğuz dilleri bu baştaki t’yi d’ye çevirdi: temir demir, tağ dağ, teŋiz deniz, toğan da doğan oldu. Demir, Doğan, Dağ ve Deniz soyadları ile demir üzerine kurulan Demirci, Demirel, Demirtaş gibi bileşikler bu değişimin ürünüdür. Eski t ise aynı ‘demir’ sözcüğünden gelen Timur adında yaşar.
Bu harfin soyadları, sayılarla
Anlamlar dağınık: 38 farklı kategori arasında en kalabalıkları “Erdem ve ahlak” (15), “Dağ, kaya ve taş” (12) ve “Görünüş, beden ve güç” (11). Kökenlerde Türkçe ağır basıyor (154 soyadı, %82,8); ötekiler şu dillerden gelen sözcüklere dayanıyor: Farsça (25), Arapça (6), Rumca (1). Ortalama uzunluk 6,8 harf; bu, sözlük ortalamasından uzun (6,3). En uzunu 14 harfle Değirmencioğlu, en kısaları 3 harfle Dağ, Dal ve Daş ve başkaları. Ünlü uyumunda ince ünlülü adlar önde (66), kalın ünlülüler 65; 55 ad ise iki türü karıştırıyor, bu da çoğunlukla bileşik ya da alıntı bir ad demek.
Harf sayısına göre
Kaynaklar
- 1Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)