Kategori·Kişilik, erdem ve görünüş·195 soyadı
Gönül, sevinç ve umut
- Soyadı
- 195
- bu sözlükte
- En yaygın
- Özcan
Bu soyadları nasıl oluştu?
Can, Farsça jān “ruh, hayat” sözcüğünden gelir. Türkçede “canlılık, ruh” anlamının yanında sevgi sözü olarak da kullanılır: “canım”. Soyadı olarak Can, TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre 230.085 kişiyle ulusal 27. sıradadır. Özcan ise öz ile can'ın birleşimidir ve aynı listede 233.820 kişiyle 25. sırada yer alır. İlginç bir ayrıntı: birleşik olan Özcan, yalın Can'dan bir sıra daha yukarıdadır.
Can ve birleşikleri
Can, soyadlarında hem tek başına hem de birleşiklerin son öğesi olarak çok kullanılır. Özcan “öz can”, Akcan “ak can” gibi biçimlerde anlamı can taşır. Ercan gibi bazı adlarda ise can öğesi ek sayfasında da kaydedilir. Bu birleşiklerin bir kısmı kişi adı olarak da yaygındır.
Gönül ve duygular
Gönül, Türkçede “kalp, iç dünya, sevgi” anlamlarını taşıyan eski bir sözcüktür. Sevgi, sevinç ve sevim, sevmek ve sevinmek fiillerinden türemiştir; Sevinç, sevin- köküne -ç ekiyle kurulur. Coşkun, coşmak fiilinden -GUn ekiyle türemiştir: “coşmuş, heyecanlı”. Bu sözcükler, bir eylemden bir niteliğe ya da bir duyguya geçişi gösterir.
Sevinç, umut ve barış
Mutlu, mut “mutluluk” sözcüğüne -lu ekinin gelmesiyle oluşur. Şen “neşeli, güler yüzlü” demektir; sözcüğün kökeni üzerine kaynaklar farklı açıklamalar verir. Umut, “bir şeyin olmasını bekleme” anlamında Türkçe bir sözcüktür. Barış ise barışmak fiilinden türemiş bir addır: “savaşın sona ermesi, dostluk”. Huzur, Arapça kökenlidir ve “rahatlık, dirlik” anlamına gelir. Özlem, özlemek fiilinden türemiştir.
Biçim ve sınırlar
Bu kategorideki sözcüklerin çoğu fiillerden ad türeten eklerle kurulmuştur: -ç (Sevinç), -GUn (Coşkun), -(I)ş (Barış), -lU (Mutlu). Ünlü uyumu her birinde ekin biçimini belirler; Mutlu'da -lu, Sevinç'te ince ünlülü bir kök vardır. Yürekli ise yiğitlik anlamında olduğu için başka bir kategoridedir. Uğur, Kutlu ve Şanlı gibi talih ve ün sözcükleri de ayrı bir başlıktadır. Özlem, Sevgi ve Umut aynı zamanda kişi adıdır; bu kategoride soyadı olarak ele alınır.
1934 ve sonrası
Soyadı Kanunu'nun 7. maddesi soyadı bildirmek için iki yıllık bir süre tanımıştı. Kanunun 10. maddesine göre bu süre geçtikten sonra soyadını değiştirmek isteyenler Medeni Kanun hükümlerine tabi olacaktı. Yani 1934'te seçilen ad, sonradan ancak mahkeme yoluyla değiştirilebiliyordu. Mutlu ya da Umut gibi bir soyadı da bir kez kütüğe yazıldıktan sonra kuşaktan kuşağa aktarılmıştır.
Neden ilginç?
Duygu soyadları, iç dünyayı anlatan sözcüklerin kalıcı aile adlarına dönüşmesidir. Can ve Özcan'ın ulusal ilk otuzda yer alması, bu küçük sözcüğün soyadı olarak ne kadar sevildiğini gösterir.
Bunlardan hangileri en yaygın?
Bu kategorideki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Sıra | Harf |
|---|---|---|---|---|---|
| 01 | Özcan | öz can; saf ruhlu, candan | Farsça | 25 | 5 |
| 02 | Can | ruh; sevgili | Farsça | 27 | 3 |
| 03 | Abasıyanık | abası yanık, sevdalı | Türkçe | – | 10 |
| 04 | Akbayram | ak bayram | Farsça | – | 8 |
| 05 | Akcan | ak can, temiz yürekli sevgili | Farsça | – | 5 |
| 06 | Akşener | temiz, neşeli yiğit | Türkçe | – | 7 |
| 07 | Alican | sevgili Ali | Farsça | – | 6 |
| 08 | Alkış | iyi dilek, övgü; alkış | Türkçe | – | 5 |
| 09 | Andaç | hatıra, anı | Türkçe | – | 5 |
| 10 | Arcayürek | temiz yürekli | Türkçe | – | 9 |
| 11 | Arıcan | saf ruhlu, temiz yürekli | Farsça | – | 6 |
| 12 | Armağan | hediye, armağan | Farsça | – | 7 |
| 13 | Arman | dilek, özlem | Farsça | – | 5 |
| 14 | Arzuman | istekli, arzulu | Farsça | – | 7 |
| 15 | Aşkın | üstün, aşan; aşk dolu | Türkçe | – | 5 |
| 16 | Atacan | atasına candan bağlı | Farsça | – | 6 |
| 17 | Ateşin | ateşli, ateş gibi | Farsça | – | 6 |
| 18 | Ateşli | coşkulu | Farsça | – | 6 |
| 19 | Aycan | sevgili ay | Farsça | – | 5 |
| 20 | Aydilek | ay + dilek | Türkçe | – | 7 |
| 21 | Babacan | iyi kalpli, güvenilir | Türkçe | – | 7 |
| 22 | Bağrıaçık | göğsü açık | Türkçe | – | 9 |
| 23 | Bahtiyar | mutlu, talihli | Farsça | – | 8 |
| 24 | Barış | uzlaşma | Türkçe | – | 5 |
| 25 | Bayar | sevinç, coşku, şenlik | Moğolca | – | 5 |
| 26 | Baysal | sakin, huzurlu | Türkçe | – | 6 |
| 27 | Behçet | güzellik, parlaklık, sevinç | Arapça | – | 6 |
| 28 | Bese | yeter, kâfi | Kürtçe | – | 4 |
| 29 | Bildik | tanıdık, bilinen | Türkçe | – | 6 |
| 30 | Bircan | tek can, biricik sevgili | Farsça | – | 6 |
| 31 | Biricik | bir tane, çok sevilen | Türkçe | – | 7 |
| 32 | Bulduk | “bulduk”: aradığımıza kavuştuk | Türkçe | – | 6 |
| 33 | Canan | sevgili, gönülden sevilen | Farsça | – | 5 |
| 34 | Canberk | canı sağlam, güçlü | Türkçe | – | 7 |
| 35 | Canbolat | çelik canlı | Farsça | – | 8 |
| 36 | Canbulat | çelik can | Farsça | – | 8 |
| 37 | Candan | içten, yürekten | Farsça | – | 6 |
| 38 | Candemir | demir canlı, dayanıklı | Türkçe | – | 8 |
| 39 | Caner | candan, sevilen er | Türkçe | – | 5 |
| 40 | Canıtez | aceleci, canı tez | Türkçe | – | 7 |
| 41 | Canpolat | çelik canlı, dayanıklı | Farsça | – | 8 |
| 42 | Cansever | yaşamı ve insanları seven | Türkçe | – | 8 |
| 43 | Cansu | can + su | Türkçe | – | 5 |
| 44 | Cansun | sen cansın, sevgilisin | Farsça | – | 6 |
| 45 | Cantekin | sevgili prens | Türkçe | – | 8 |
| 46 | Cantürk | canı Türk, yürekten Türk | Türkçe | – | 7 |
| 47 | Civelek | canlı, neşeli, sokulgan | Farsça | – | 7 |
| 48 | Coşan | coşkulu | Türkçe | – | 5 |
| 49 | Coşar | coşan, coşkulu | Türkçe | – | 5 |
| 50 | Coşkan | coşkulu, coşan | Farsça | – | 6 |
| 51 | Coşkun | coşkulu, şevkli | Türkçe | – | 6 |
| 52 | Coşkuner | coşkulu er | Türkçe | – | 8 |
| 53 | Çekim | cazibe | Türkçe | – | 5 |
| 54 | Darcan | hayat ağacı | Farsça | – | 6 |
| 55 | Demircan | demir gibi sağlam can | Farsça | – | 8 |
| 56 | Derman | çare, deva; güç, takat | Farsça | – | 6 |
| 57 | Deva | çare, derman | Arapça | – | 4 |
| 58 | Dilek | istek, arzu | Türkçe | – | 5 |
| 59 | Diler | dileyen, dilekte bulunan | Türkçe | – | 5 |
| 60 | Dirican | diri can, canlı | Farsça | – | 7 |
| 61 | Dirlik | geçim, huzur, rahat yaşam | Türkçe | – | 6 |
| 62 | Dost | arkadaş | Farsça | – | 4 |
| 63 | Durdu | kaldı, yaşadı | Türkçe | – | 5 |
| 64 | Durgun | sakin, durgun | Türkçe | – | 6 |
| 65 | Duyar | duyarlı, ince duygulu | Türkçe | – | 5 |
| 66 | Duygulu | ince duygulu, içli | Türkçe | – | 7 |
| 67 | Emre | yoldaş ya da sevgili | Farsça | – | 4 |
| 68 | Ercan | canlı, diri yiğit | Farsça | – | 5 |
| 69 | Erdost | yiğit dost | Farsça | – | 6 |
| 70 | Erinç | huzur, gönül rahatlığı | Türkçe | – | 5 |
| 71 | Erke | enerji, güç | Türkçe | – | 4 |
| 72 | Erşen | neşeli yiğit | Ermenice | – | 5 |
| 73 | Evin | aşk; tanenin özü | Kürtçe | – | 4 |
| 74 | Girgin | girişken, sokulgan | Türkçe | – | 6 |
| 75 | Gökcan | sevgili gök | Farsça | – | 6 |
| 76 | Gönlüm | yüreğim | Türkçe | – | 6 |
| 77 | Gönül | kalp, iç dünya | Türkçe | – | 5 |
| 78 | Gönültaş | gönül taşı; gönüldaş, candan dost | Türkçe | – | 8 |
| 79 | Gördüm | “gördüm”: görmek fiilinin geçmiş zaman biçimi | Türkçe | – | 6 |
| 80 | Görsev | gör ve sev | Türkçe | – | 6 |
| 81 | Gülcan | gül gibi sevgili can | Farsça | – | 6 |
| 82 | Güldüren | güldüren, sevindiren | Türkçe | – | 8 |
| 83 | Güleç | güler yüzlü | Türkçe | – | 5 |
| 84 | Güleçyüz | güler yüz | Türkçe | – | 8 |
| 85 | Gülen | güler yüzlü | Türkçe | – | 5 |
| 86 | Güler | güler yüzlü, gülen | Türkçe | – | 5 |
| 87 | Gülersoy | güler yüzlü soy | Türkçe | – | 8 |
| 88 | Güleryüz | gülen yüz, güler yüzlülük | Türkçe | – | 8 |
| 89 | Gülüm | benim gülüm | Farsça | – | 5 |
| 90 | Güral | canlı, hevesli | Türkçe | – | 5 |
| 91 | Gürcan | yaşam dolu, gür canlı | Farsça | – | 6 |
| 92 | Güven | güvenilirlik | Türkçe | – | 5 |
| 93 | Güvenç | itimat | Türkçe | – | 6 |
| 94 | Güvenir | güvenen, güvenilen | Türkçe | – | 7 |
| 95 | Habib | sevgili, dost | Arapça | – | 5 |
| 96 | Halil | sevgili, candan dost | Arapça | – | 5 |
| 97 | Hayat | hayat, yaşam | Arapça | – | 5 |
| 98 | İçli | duygulu, ince yürekli | Türkçe | – | 4 |
Sık sorulanlar
- Can soyadı hangi dilden gelir?
Can, Farsça jān “ruh, hayat” sözcüğünden gelir. TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre Can, 230.085 kişiyle ulusal 27. sıradadır.
- Özcan ne demektir?
Öz “gerçek, saf” ile can'ın birleşimidir. TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre Özcan, 233.820 kişiyle 25. sıradadır.
- Coşkun nasıl türemiştir?
Coşmak fiiline -GUn ekinin gelmesiyle oluşur: “coşmuş, heyecanlı”.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525)
- 4Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)