Kategori·Soy, yer ve ad kalıpları·324 soyadı·Sayfa 3/4
Eski Türk ad öğeleriyle kurulanlar Sayfa 3
Bu sayfa, 324 soyadlık listenin 163.–243. satırlarını gösteriyor (Ersin … Önay); sıralama önce ulusal sıraya, sonra alfabeye göre. Açıklama ve grafikler ilk sayfada.
Bu kategorideki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Harf |
|---|---|---|---|---|
| 163 | Ersin | erişsin, yetişsin | Türkçe | 5 |
| 164 | Ersöz | sözünün eri, er sözü | Türkçe | 5 |
| 165 | Ersun | er + dilek eki -sun | Türkçe | 5 |
| 166 | Erşan | şanlı, ünlü yiğit | Arapça | 5 |
| 167 | Erşen | neşeli yiğit | Ermenice | 5 |
| 168 | Ertan | şafak eri, aydınlık yiğit | Türkçe | 5 |
| 169 | Ertaş | taş gibi yiğit | Türkçe | 5 |
| 170 | Ertekin | yiğit şehzade | Türkçe | 7 |
| 171 | Ertok | gözü tok yiğit | Türkçe | 5 |
| 172 | Ertuğ | tuğ taşıyan yiğit | Türkçe | 5 |
| 173 | Ertuğrul | yiğit şahin; Ertuğrul Gazi’nin adı | Türkçe | 8 |
| 174 | Ertunç | tunç gibi sağlam erkek | Türkçe | 6 |
| 175 | Esener | sağlıklı er | Türkçe | 6 |
| 176 | Feray | ay ışığı, ayın parıltısı | Türkçe | 5 |
| 177 | Gençay | genç ay, hilal | Türkçe | 6 |
| 178 | Gençer | genç yiğit, delikanlı | Türkçe | 6 |
| 179 | Gökalp | gök yiğidi | Türkçe | 6 |
| 180 | Gökberk | gök gibi sağlam | Türkçe | 7 |
| 181 | Gökcan | sevgili gök | Farsça | 6 |
| 182 | Gökçer | yakışıklı erkek | Türkçe | 6 |
| 183 | Göker | gök yiğit; mavi gözlü | Türkçe | 5 |
| 184 | Gökhan | göklerin hanı | Türkçe | 6 |
| 185 | Gökmen | gök gibi; gök gözlü | Türkçe | 6 |
| 186 | Gökoğlan | gök oğlan | Türkçe | 8 |
| 187 | Göksan | gök + san (ün) | Türkçe | 6 |
| 188 | Göktuna | gök pars | Türkçe | 7 |
| 189 | Güçer | güçlü er | Türkçe | 5 |
| 190 | Güçhan | güçlü han | Türkçe | 6 |
| 191 | Gülhan | gül ve han | Türkçe | 6 |
| 192 | Günay | güneş ve ay | Türkçe | 5 |
| 193 | Gündoğdu | gün doğdu, güneş doğdu | Türkçe | 8 |
| 194 | Güner | güneş gibi yiğit | Türkçe | 5 |
| 195 | Güneri | aydınlatan; eski Türk adı | Türkçe | 6 |
| 196 | Güngör | mutlu günler gör | Türkçe | 6 |
| 197 | Güntekin | güneş prens | Türkçe | 8 |
| 198 | Güray | gür ay, parlak ay | Türkçe | 5 |
| 199 | Gürcan | yaşam dolu, gür canlı | Farsça | 6 |
| 200 | Gürer | güçlü, gürbüz er | Türkçe | 5 |
| 201 | Gürhan | yiğit hükümdar | Türkçe | 6 |
| 202 | Gürkan | gür kanlı, güçlü soylu | Türkçe | 6 |
| 203 | Gürmen | gürbüz, yiğit kişi | Türkçe | 6 |
| 204 | Gürol | gür ol, güçlü ol | Türkçe | 5 |
| 205 | Gürtuna | güçlü, yırtıcı pars | Türkçe | 7 |
| 206 | İlgün | yurdun günü, halkın güneşi | Türkçe | 5 |
| 207 | İlhan | ülkenin hükümdarı | Türkçe | 5 |
| 208 | İlkan | ilk doğan; ilk han | Türkçe | 5 |
| 209 | Kandemir | demir kanlı; demir han | Türkçe | 8 |
| 210 | Kaner | soylu, kanı yiğit er | Türkçe | 5 |
| 211 | Kantemir | Han Temir; demir kanlı | Türkçe | 8 |
| 212 | Karahan | ulu han, güçlü han | Türkçe | 7 |
| 213 | Karatekin | güçlü prens | Türkçe | 9 |
| 214 | Kayahan | kaya gibi han | Türkçe | 7 |
| 215 | Kayhan | evren, cihan | Farsça | 6 |
| 216 | Kayıhan | Kayı boyunun beyi | Türkçe | 7 |
| 217 | Kenter | kentli, kentsoylu | Diğer | 6 |
| 218 | Keskiner | keskin yiğit | Türkçe | 8 |
| 219 | Koray | kor gibi parlak; ateşli kişi | Türkçe | 5 |
| 220 | Korel | kor gibi yanan el | Türkçe | 5 |
| 221 | Köker | gök eri ya da köklü er | Türkçe | 5 |
| 222 | Kunter | sağlam yapılı yiğit | Türkçe | 6 |
| 223 | Kutay | kutlu ay; ipek | Türkçe | 5 |
| 224 | Kutlay | uğurlu ay | Türkçe | 6 |
| 225 | Kutluay | uğurlu ay, kutlu ay | Türkçe | 7 |
| 226 | Kutluer | kutlu yiğit | Türkçe | 7 |
| 227 | Mengi | sonsuz, ölümsüz | Türkçe | 5 |
| 228 | Mengü | ölümsüz, sonsuz | Türkçe | 5 |
| 229 | Mengüç | küçük Mengü; ölümsüz | Türkçe | 6 |
| 230 | Menteş | eski bir Türk erkek adı | Türkçe | 6 |
| 231 | Nurhan | ışık hükümdarı, nurlu | Türkçe | 6 |
| 232 | Oğan | Tanrı (eski Türkçe) | Türkçe | 4 |
| 233 | Okan | her şeye gücü yeten; anlayışlı | Türkçe | 4 |
| 234 | Okay | ok ve ay | Türkçe | 4 |
| 235 | Oktay | Ögedey adının Türkçe biçimi | Moğolca | 5 |
| 236 | Onan | Onon ırmağı; “onsun, gelişsin” | Moğolca | 4 |
| 237 | Oral | şehirli, medenî | Türkçe | 4 |
| 238 | Orcan | kale ruhlu; or + can | Farsça | 5 |
| 239 | Orhan | -han ile kurulmuş eski erkek adı | Türkçe | 5 |
| 240 | Orhun | Orhun Irmağı | 5 | |
| 241 | Orkan | erkek adı, Orhan’ın bir biçimi | Türkçe | 5 |
| 242 | Ortaç | sıfat-fiil; ortadan türetilmiş ad | Türkçe | 5 |
| 243 | Önay | öndeki ay, ilk ay | Türkçe | 4 |