Kategori·Meslek soyadları·100 soyadı
Zanaatlar: maden, ağaç, taş ve deri
- Soyadı
- 100
- bu sözlükte
- Ulusal ilk 30’da
- 0
- ADNKS 2025
Bu soyadları nasıl oluştu?
Örsün üstünde kızaran demir, çekicin düzenli sesi, köşede körük: köy demircisinin dükkânını herkes bilirdi. Demir Türkçe bir sözcüktür; Eski Türkçede temür biçiminde geçer. Sonuna meslek eki -ci gelince demirci olur: demiri döven, ondan nal, balta ve saban demiri yapan usta. Soyadı olarak Demirci bu kategorinin en bilinen örneğidir. TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre Demirci, Zonguldak'ta 11. sırada yer alır (3.122 kişi).
Malzeme adı, meslek adı
Bu soyadlarının çoğunda kalıp aynıdır: işlenen malzemenin adı ve -cı/-ci. Bakırcı bakırdan kazan ve sahan yapan ustadır; bakır da Türkçedir. Kalaycı bakır kapları kalaylar, yani yemek pişirilebilsin diye iç yüzlerini kalayla kaplar. Kalay sözcüğü Arapça qalaʿī yoluyla gelmiştir. Kuyumcu altın ve gümüş işler; sözlükler kuyum sözcüğünü kuy- “dökmek, akıtmak” fiiline bağlar. Taşçı, Camcı ve Çömlekçi de aynı yoldan türemiştir.
Kalıbın dışında kalanlar da vardır. Nalbant at nalı çakan kişidir ve Farsça naʿlband sözcüğünden gelir: Arapça naʿl “nal” ile Farsça -band “bağlayan”. Dülger ağaç yapı ustasıdır; sözcük Farsça kökenlidir. Marangoz Venedik İtalyancasındaki marangon sözcüğüne dayanır. Saraç eyer ve koşum takımı yapar; Arapça sarrāj “eyerci” sözcüğünden gelir. Tabak deri tabaklayan kişidir. Bu sözcük Arapça dabbāġ ile ilişkilidir ve “yemek kabı” anlamındaki tabak ile yalnızca sesçe aynıdır; ikisi ayrı kelimelerdir.
-oğlu ile genişleyen aile
Zanaat adları -oğlu ile de soyadına girmiştir. Demircioğlu “demircinin oğlu”, Bakırcıoğlu “bakırcının oğlu” anlamına gelir. Soyadı Nizamnamesi'nin 6. maddesi soyadının tek başına ya da “(oğlu)” ile kullanılabileceğini açıkça yazar. Böylece aynı meslek adı iki biçimde kayda geçebildi.
1934 kuralları burada bir engel çıkarmadı. Soyadı Kanunu'nun 3. maddesi rütbe ve memuriyet adlarını yasakladı; demircilik ya da dülgerlik ise bir rütbe değil, bir zanaattı. Nizamname'nin 1934 metnindeki 14. madde, aynı köyde soyca ilgisi olmayan kişiler aynı soyadını seçerse adın ilk başvurana verileceğini söyler. Bir köyde birden çok demirci aile varsa, bu kural farklı biçimlerin doğmasına yol açmış olabilir. Ancak tek bir soyadı için bunu belgesiz söylemek mümkün değildir.
Çarşının dili
Yan yana okunduğunda bu soyadları eski zanaatların küçük bir sözlüğüne dönüşür. Kalaycılık ve nalbantlık bugün azalmış işlerdir; soyadları ise bu işlerin adını taşımayı sürdürür. Dil tarihi açısından da öğreticidir: Türkçe demir, Farsça nalbant, Arapça saraç ve İtalyanca kökenli marangoz aynı çarşıda dükkân dükkân yan yana durur. Bir zanaat soyadı sözcüğün kökenini gösterir; o adı bugün taşıyan ailenin işi ya da geçmişi hakkında bir şey söylemez.
Bu kategorideki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Harf |
|---|---|---|---|---|
| 01 | Akdülger | ak + dülger (marangoz) | Farsça | 8 |
| 02 | Aynacı | ayna yapan veya satan | Farsça | 6 |
| 03 | Bakırcı | bakır ustası | Türkçe | 7 |
| 04 | Bakırcıoğlu | bakırcının oğlu | Türkçe | 11 |
| 05 | Baltacı | balta ustası; oduncu; saray baltacısı | Türkçe | 7 |
| 06 | Baltacıgil | baltacının ailesi | Türkçe | 10 |
| 07 | Baltacıoğlu | baltacının oğlu | Türkçe | 11 |
| 08 | Bardakçı | bardak ve testi yapan ya da satan | Türkçe | 8 |
| 09 | Barutçu | barut yapan ya da satan | Arapça | 7 |
| 10 | Beşikçi | beşik yapan | Türkçe | 7 |
| 11 | Beşikçioğlu | beşikçinin oğlu | Türkçe | 11 |
| 12 | Bıçakçı | bıçak ustası | Türkçe | 7 |
| 13 | Cevheri | kuyumcu, mücevherci | Arapça | 7 |
| 14 | Çakıcı | çakı yapan, bıçakçı | Türkçe | 6 |
| 15 | Çakmakçı | çakmak yapan, satan ya da onaran usta | Türkçe | 8 |
| 16 | Çamcı | çam kerestesi ya da reçinesiyle uğraşan | Türkçe | 5 |
| 17 | Çanakçı | çömlekçi, çanak ustası | Türkçe | 7 |
| 18 | Çekiç | çivi çakmaya, maden dövmeye yarayan saplı alet | Türkçe | 5 |
| 19 | Çırak | usta yanında öğrenci | Farsça | 5 |
| 20 | Çilingir | kilit ve anahtar ustası | Farsça | 8 |
| 21 | Çilingiroğlu | çilingirin oğlu | Farsça | 12 |
| 22 | Çubukçu | tütün çubuğu yapan ya da satan | Türkçe | 7 |
| 23 | Dabak | tabak, deri işleyen | Arapça | 5 |
| 24 | Damgacı | damga vuran veya yapan | Türkçe | 7 |
| 25 | Demirci | demiri ateşte kızdırıp döven usta | Türkçe | 7 |
| 26 | Demircioğlu | demircinin oğlu | Türkçe | 11 |
| 27 | Demiriş | demir işi | Türkçe | 7 |
| 28 | Demirörs | demir örs | Türkçe | 8 |
| 29 | Derici | deri işleyen ya da satan | Türkçe | 6 |
| 30 | Dikici | ayakkabı dikişçisi; çiftçi | Türkçe | 6 |
| 31 | Doğramacı | ahşap kapı ve pencere ustası | Türkçe | 9 |
| 32 | Dökmeci | dökümcü, maden döken usta | Türkçe | 7 |
| 33 | Dülger | yapı ustası, dülger | Farsça | 6 |
| 34 | Dülgeroğlu | dülgerin oğlu | Farsça | 10 |
| 35 | Eskici | eskici, ayakkabı tamircisi | Türkçe | 6 |
| 36 | Göncü | deri satan; ayakkabı tamircisi | Türkçe | 5 |
| 37 | Havutçu | deve semeri yapan | Farsça | 7 |
| 38 | Hızarcı | kereste biçen usta | Ermenice | 7 |
| 39 | Kağıtçıbaşı | kâğıtçıların başı | Türkçe | 11 |
| 40 | Kalaycı | kalay ustası | Arapça | 7 |
| 41 | Kalaycıoğlu | kalaycının oğlu | Arapça | 11 |
| 42 | Kalfa | kalfa, usta yardımcısı | Arapça | 5 |
| 43 | Kalkancı | kalkan yapan | Türkçe | 8 |
| 44 | Kantarcı | kantar yapan; pazarda tartan görevli | Arapça | 8 |
| 45 | Kantarcıoğlu | kantarcının oğlu | Arapça | 12 |
| 46 | Kaşıkçı | kaşık yapan veya satan | Türkçe | 7 |
| 47 | Kayar | nal yenileme; pay | Türkçe | 5 |
| 48 | Kaynakçı | kaynakçı, kaynak ustası | Türkçe | 8 |
| 49 | Kazancı | kazan yapan usta; ateşçi | Türkçe | 7 |
| 50 | Kazancıgil | kazancının ailesi | Türkçe | 10 |
| 51 | Keser | marangoz aleti | Türkçe | 5 |
| 52 | Kınacı | kına yapan, kına satan | Arapça | 6 |
| 53 | Kiremitçi | kiremit yapan ya da döşeyen | Rumca | 9 |
| 54 | Kirişçi | yay kirişi ve çalgı teli yapan | Türkçe | 7 |
| 55 | Kömürcü | kömür yapan ya da satan | Türkçe | 7 |
| 56 | Kundakçı | tüfek kundağı yapan | Rumca | 8 |
| 57 | Kutucu | kutu yapan veya satan | Rumca | 6 |
| 58 | Kuyucu | kuyu kazan usta | Türkçe | 6 |
| 59 | Külünk | taş kazması | Farsça | 6 |
| 60 | Kürkçü | kürk diken ya da satan | Türkçe | 6 |
| 61 | Mıhçıoğlu | mıhçının oğlu | Farsça | 9 |
| 62 | Mumcu | mum yapan, mum satan | Farsça | 5 |
| 63 | Mumcuoğlu | mumcunun oğlu | Farsça | 9 |
| 64 | Nalbant | nalcı | Farsça | 7 |
| 65 | Nalbantoğlu | nalbantın oğlu | Farsça | 11 |
| 66 | Nalçakan | nal çakan, nalbant | Türkçe | 8 |
| 67 | Oduncu | odun kesen, odun satan | Türkçe | 6 |
| 68 | Okçu | ok yapan | Türkçe | 4 |
| 69 | Onaran | düzelten | Türkçe | 6 |
| 70 | Onarıcı | onaran, tamir eden | Türkçe | 7 |
| 71 | Örs | demirci örsü | Türkçe | 3 |
| 72 | Örücü | ören, yırtık onaran | Türkçe | 5 |
| 73 | Özkılıçcı | gerçek kılıç ustası | Türkçe | 9 |
| 74 | Pir | ulu kişi, usta, pir | Farsça | 3 |
| 75 | Pirinççi | pirinç satıcısı ya da pirinç ustası | Farsça | 8 |
| 76 | Pirinççioğlu | pirinççinin oğlu | Farsça | 12 |
| 77 | Saatçı | saat ustası | Arapça | 6 |
| 78 | Saraç | eyer ve koşum ustası | Arapça | 5 |
| 79 | Saraçoğlu | saracın oğlu | Arapça | 9 |
| 80 | Semerci | semer yapan usta | Rumca | 7 |
| 81 | Semercioğlu | semer ustasının oğlu | Rumca | 11 |
| 82 | Sobacı | soba yapan ya da satan | Diğer | 6 |
| 83 | Tabak | sepici, deri ustası; tabak | Arapça | 5 |
| 84 | Talaş | ağaç kırıntısı | Farsça | 5 |
| 85 | Tarakçı | tarak yapan ya da satan | Türkçe | 7 |
| 86 | Taşçı | taş ustası | Türkçe | 5 |
| 87 | Taşçıer | taş ustası er | Türkçe | 7 |
| 88 | Taşçıoğlu | taşçının oğlu | Türkçe | 9 |
| 89 | Taşdöğen | taş döven, taş kıran | Türkçe | 8 |
| 90 | Temelkuran | temel kuran, temeli atan | Türkçe | 10 |
| 91 | Timuçin | demirci; Cengiz Han’ın asıl adı | Moğolca | 7 |
| 92 | Tüfekçi | tüfek ustası; tüfekli muhafız | Farsça | 7 |
| 93 | Tüfekçioğlu | tüfekçinin oğlu | Türkçe | 11 |
| 94 | Urgancıoğlu | urgancının oğlu | Moğolca | 11 |
| 95 | Usta | zanaatkâr | Farsça | 4 |
| 96 | Ustabaş | ustabaşı, baş usta | Türkçe | 7 |
| 97 | Ustaoğlu | ustanın oğlu | Farsça | 8 |
| 98 | Yapıcı | yapan, kuran; yapıcı | Türkçe | 6 |
| 99 | Yapıcıoğlu | yapı ustasının oğlu | Türkçe | 10 |
| 100 | Yaycıoğlu | yaycının oğlu | Türkçe | 9 |
Sık sorulanlar
- Demirci soyadı ne anlama gelir?
Demirci, Türkçe demir sözcüğüne meslek eki -ci eklenerek kurulur ve demiri işleyen usta anlamına gelir. Demircioğlu ise “demircinin oğlu” demektir.
- Tabak soyadı yemek tabağıyla mı ilgilidir?
Meslek adı olarak tabak, deri tabaklayan kişidir ve Arapça dabbāġ ile ilişkilidir. “Yemek kabı” anlamındaki tabak ayrı bir kelimedir; iki sözcük yalnızca sesçe aynıdır.
- Nalbant neden -cı eki almaz?
Çünkü sözcük Türkçeye hazır bir meslek adı olarak girmiştir. Farsça naʿlband, Arapça naʿl “nal” ile Farsça -band “bağlayan” öğesinden oluşur.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525)
- 4T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Nizamnamesi (Bakanlar Kurulu Kararı 2/1759)
- 5Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)