Kategori·Doğa ve manzara·165 soyadı
Gök, güneş, ay ve yıldız
- Soyadı
- 165
- bu sözlükte
- En yaygın
- Yıldız
Bu soyadları nasıl oluştu?
Ülker, Ülker yıldız kümesinin, yani Batı dillerinde Pleiades denen kümenin Türkçe adıdır. Sözcük Eski Türkçe kaynaklarda da geçer ve bugün hem soyadı hem kişi adıdır. Gök cisimleri soyadlarının en eskilerinden olan bu sözcük, kategorinin ne kadar eski bir söz varlığına dayandığını tek başına gösterir.
Temel sözcükler
Yıldız, gök, ay, gün ve tan Türkçenin en eski sözcükleri arasındadır. Yıldız soyadı bugün çok yaygındır: TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre Yıldız 697.080 kişiyle ulusal 5. sıradadır. Güneş de aynı listede 227.203 kişiyle 29. sırada yer alır. Güneş sözcüğünün kökeni için sözlükler gün sözcüğüyle ilişki kurar; bağın ayrıntısı ise kaynaktan kaynağa değişir.
Tan, şafak sökerken gökte beliren ilk aydınlıktır. Gök hem “gökyüzü” hem de “mavi” anlamına gelir; bu ikinci anlam renk adlarında ele alınır. Ay ise hem gök cismi hem de takvim ayıdır. Şafak Arapça kökenlidir ve “gün doğmadan önceki aydınlık” anlamında bu başlığa girer.
Birleşikler
Gök cisimleri birbiriyle ya da renk öğeleriyle birleşir. Ayyıldız, ay ile yıldızın yan yana yazılmasıdır. Akyıldız “ak yıldız”, Aygün ise ay ile gün'ün birleşiminden oluşur. Bu birleşiklerde ünlü uyumu birleşik sınırında aranmaz: Ayyıldız'da kalın a'dan sonra yıldız'ın ı'sı gelir, Aygün'de kalın ile ince ünlüler yan yana durur.
Dikkat edilmesi gereken bir nokta: Ay- ve Gök- ile başlayan bazı adlar bir gök cismini değil, eski Türkçe kişi adı kalıplarını sürdürür. Ayhan, Gökhan ve Gökalp bu yüzden bu kategoriye değil, Türkçe ad öğeleri başlığına girer. Gökdemir ya da Göksu'da ise gök “mavi” anlamındadır ve kategori sondaki ada göre belirlenir.
1934 ve son tarih
Soyadı Nizamnamesi'nin 1934 metnindeki ilk madde, soyadı olmayanların Temmuz 1936'ya kadar bir soyadı seçip nüfus kütüklerine ve doğum kâğıtlarına yazdırmalarını istiyordu. Nizamname ayrıca soyadının ya yalnız ya da “(oğlu)” ile birlikte kullanılabileceğini söylüyordu. Yıldız ve Güneş gibi gök sözcükleri kayıtlarda genellikle ek almadan, yalın biçimde görülür.
Neden ilginç?
Gök cisimleri, Türkçe kişi adlarında yüzyıllardır kullanılan sözcüklerdir. Ay, Gün ve Yıldız, soyadı kanunundan çok önce kişi adlarında yer alıyordu. 1934'te bu sözcüklerin soyadına dönüşmesi, eski bir ad dağarcığının yeni bir işleve kavuşması olarak görülebilir. Yıldırım ise yıldız'a benzese de bir hava olayıdır ve hava başlığında yer alır.
Son olarak, gök sözcüklerinin kısa olması da işe yaramıştır. Ay ve Tan tek hecelidir; Yıldız ve Güneş iki hecelidir. Kısa bir soyadı, uzun bir kişi adının arkasına kolayca eklenir ve başka öğelerle birleşmeye de elverişlidir. Bu durum, kategorideki birleşiklerin neden bu kadar çeşitli olduğunu açıklamaya yardım edebilir.
Bunlardan hangileri en yaygın?
Bu kategorideki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Sıra | Harf |
|---|---|---|---|---|---|
| 01 | Yıldız | gece gökte parlayan gök cismi | Türkçe | 5 | 6 |
| 02 | Güneş | dünyaya ışık ve ısı veren yıldız | Türkçe | 29 | 5 |
| 03 | Acun | dünya, evren | Diğer | – | 4 |
| 04 | Akay | ak ay, parlak ay | Türkçe | – | 4 |
| 05 | Akgün | ak gün, mutlu gün | Türkçe | – | 5 |
| 06 | Akyıldız | parlak, ak yıldız | Türkçe | – | 8 |
| 07 | Altan | altın; kızıl şafak | Moğolca | – | 5 |
| 08 | Altınay | altın ay | Türkçe | – | 7 |
| 09 | Altunay | altın ay | Türkçe | – | 7 |
| 10 | Anjum | yıldızlar | Arapça | – | 5 |
| 11 | Atagün | ata günü, atanın güneşi | Türkçe | – | 6 |
| 12 | Atay | ataların ayı | Türkçe | – | 4 |
| 13 | Ay | Dünya’nın uydusu; yılın on iki bölümünden biri | Türkçe | – | 2 |
| 14 | Ayata | ay dede | Türkçe | – | 5 |
| 15 | Ayaydın | ay gibi aydınlık | Türkçe | – | 7 |
| 16 | Aybar | heybet; ay gibi parlak | Türkçe | – | 5 |
| 17 | Aybay | ay gibi parlak, varlıklı bey | Türkçe | – | 5 |
| 18 | Aycan | sevgili ay | Farsça | – | 5 |
| 19 | Ayçiçek | ay gibi çiçek; ayçiçeği | Türkçe | – | 7 |
| 20 | Ayda | ay’dan türemiş ad; ay ışığı | Türkçe | – | 4 |
| 21 | Aydan | aydan gelen, ay gibi | Türkçe | – | 5 |
| 22 | Aydar | erkek adı; ay öğeli ya da Haydar biçimi | Türkçe | – | 5 |
| 23 | Aydemir | ay gibi parlak, demir gibi güçlü | Türkçe | – | 7 |
| 24 | Aydeniz | ay ve deniz | Türkçe | – | 7 |
| 25 | Aydilek | ay + dilek | Türkçe | – | 7 |
| 26 | Aydoğan | Ay gibi doğan | Türkçe | – | 7 |
| 27 | Aydoğdu | ay doğdu; ay gibi doğan | Türkçe | – | 7 |
| 28 | Aydoğmuş | ay gibi doğmuş | Türkçe | – | 8 |
| 29 | Aydos | ay dost; dağ ve tepe adı | Farsça | – | 5 |
| 30 | Aygören | ayı gören | Türkçe | – | 7 |
| 31 | Aygül | ay gülü | Farsça | – | 5 |
| 32 | Aygün | ay gibi parlak gün | Türkçe | – | 5 |
| 33 | Aygüneş | ay ve güneş | Türkçe | – | 7 |
| 34 | Ayhan | ay gibi parlak han | Türkçe | – | 5 |
| 35 | Aykal | ay gibi kal | Türkçe | – | 5 |
| 36 | Aykan | kanı ay gibi temiz, soylu | Türkçe | – | 5 |
| 37 | Aykanat | ay gibi parlak kanat | Türkçe | – | 7 |
| 38 | Aykoç | ay + koç | Türkçe | – | 5 |
| 39 | Aykurt | ay ve kurt; ay ışığında kurt | Türkçe | – | 6 |
| 40 | Ayla | ay ağılı, hale | Türkçe | – | 4 |
| 41 | Ayman | uğurlu; ya da ay gibi güzel | Arapça | – | 5 |
| 42 | Ayoğlu | Ay’ın oğlu; ay | Türkçe | – | 6 |
| 43 | Aypar | ay parçası; ay ışığı | Farsça | – | 5 |
| 44 | Aysal | ay ile ilgili, ay gibi | Türkçe | – | 5 |
| 45 | Aysan | ay gibi güzel | Türkçe | – | 5 |
| 46 | Aysu | ay suyu | Türkçe | – | 4 |
| 47 | Aytaç | ay gibi taçlı | Farsça | – | 5 |
| 48 | Aytan | ay ve şafak | Türkçe | – | 5 |
| 49 | Aytaş | ay taşı | Türkçe | – | 5 |
| 50 | Aytekin | ay prensi | Türkçe | – | 7 |
| 51 | Aytemiz | ay gibi temiz | Arapça | – | 7 |
| 52 | Aytemür | ay demir (Aydemir'in eski biçimi) | Türkçe | – | 7 |
| 53 | Ayten | ay tenli | Farsça | – | 5 |
| 54 | Aytuğ | ay sancağı | Türkçe | – | 5 |
| 55 | Ayverdi | Ay’ın verdiği | Türkçe | – | 7 |
| 56 | Ayyıldız | ay ve yıldız; bayraktaki simge | Türkçe | – | 8 |
| 57 | Bedir | dolunay | Arapça | – | 5 |
| 58 | Bedirhan | dolunay bey | Türkçe | – | 8 |
| 59 | Berkay | güçlü ay | Türkçe | – | 6 |
| 60 | Betil | gök taşı; Betül adının biçimi | – | 5 | |
| 61 | Binay | bin ay; çok güzel, parlak | Türkçe | – | 5 |
| 62 | Büyükburç | büyük burç, büyük kule | Arapça | – | 9 |
| 63 | Cihan | dünya, evren | Farsça | – | 5 |
| 64 | Çayan | akrep | Türkçe | – | 5 |
| 65 | Çelikay | çelik gibi parlak | Türkçe | – | 7 |
| 66 | Çolpan | Çoban Yıldızı, Venüs | Türkçe | – | 6 |
| 67 | Demiray | demir gibi sağlam, ay gibi parlak | Türkçe | – | 7 |
| 68 | Doğanay | doğan ay, yükselen ay | Türkçe | – | 7 |
| 69 | Doğar | doğar, yükselir | Türkçe | – | 5 |
| 70 | Doğu | güneşin doğduğu yön | Türkçe | – | 4 |
| 71 | Dolunay | ayın tam daire görünen evresi | Türkçe | – | 7 |
| 72 | Elgün | yurdun güneşi | Türkçe | – | 5 |
| 73 | Eray | ay gibi parlak yiğit | Türkçe | – | 4 |
| 74 | Ergün | erken doğan güneş | Türkçe | – | 5 |
| 75 | Ergüney | yiğit + güney | Türkçe | – | 7 |
| 76 | Evren | kâinat | Türkçe | – | 5 |
| 77 | Feray | ay ışığı, ayın parıltısı | Türkçe | – | 5 |
| 78 | Gençay | genç ay, hilal | Türkçe | – | 6 |
| 79 | Gök | gökyüzü; mavi | Türkçe | – | 3 |
| 80 | Gökalp | gök yiğidi | Türkçe | – | 6 |
| 81 | Gökay | gökteki ay | Türkçe | – | 5 |
| 82 | Gökbakar | göğe bakan | Türkçe | – | 8 |
| 83 | Gökberk | gök gibi sağlam | Türkçe | – | 7 |
Sık sorulanlar
- Ülker ne demektir?
Ülker, Batı dillerinde Pleiades denen yıldız kümesinin Türkçe adıdır ve Eski Türkçe kaynaklarda da geçer.
- Yıldız soyadı ne kadar yaygındır?
TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre Yıldız, 697.080 kişiyle Türkiye'nin en yaygın 5. soyadıdır.
- Gökhan neden bu kategoride değil?
Gökhan bir gök cismini değil, eski Türkçe kişi adı kalıbını sürdürür; bu yüzden Türkçe ad öğeleri başlığındadır.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Nizamnamesi (Bakanlar Kurulu Kararı 2/1759)
- 4Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)