Kategori·Doğa ve manzara·128 soyadı
Su, deniz ve ırmak
- Soyadı
- 128
- bu sözlükte
- Ulusal ilk 30’da
- 0
- ADNKS 2025
Bu soyadları nasıl oluştu?
Deniz sözcüğünün Eski Türkçedeki biçimi teŋiz olarak bilinir. Aynı kök bugün başka Türk dillerinde de büyük su anlamında yaşar. Türkiye Türkçesinde ses biraz değişmiş, anlam yerinde kalmıştır. Deniz bugün hem soyadı hem de yaygın bir kişi adıdır; bu kategoride soyadı olarak ele alınır.
Sudan gelen sözcükler
Bu başlıktaki soyadları suyu ve su kütlelerini anlatan genel sözcüklerden oluşur. Irmak, çay ve dere akarsuyun büyüklük basamaklarıdır. Pınar, yerden kendiliğinden çıkan sudur; sözcük eski Türkçe kaynaklarda bınar biçimiyle geçer. Kaynak hem “suyun çıktığı yer” hem de genel olarak “köken” demektir, bu yüzden soyadında iki anlam üst üste biner. Çağlayan, çağlamak fiilinin -(y)An ortaçlı biçimidir: “çağlayan, coşarak akan”. TDK sözlüğünde ad olarak “şelale” anlamı da verilir.
Derya ise başka bir yoldan gelir. Farsça daryā sözcüğü Osmanlı Türkçesinde deniz anlamında yerleşmiş, şiir dilinde sık kullanılmıştır. Böylece aynı kategoride biri Türkçe, biri Farsça kökenli iki “deniz” yan yana durur: Deniz ve Derya.
-su ile kurulan birleşikler
Grubun en üretken kalıbı “sıfat + su” birleşiğidir. Aksu “ak su, berrak su”, Göksu “gök su, mavi su”, Karasu “kara su”. Akarsu ise başka bir yapıdır: akmak fiilinden geniş zamanlı sıfat akar ile su birleşmiş, “akan su” anlamında tek bir sözcük olmuştur ve TDK'de madde başıdır. Bu birleşiklerin bir kısmı aynı zamanda gerçek akarsu adlarıdır. Ancak burada sözlükteki genel anlam esas alınır; Fırat, Dicle, Aras gibi özel adlar yer adları başlığındadır.
1934 yükümlülüğü
Soyadı Kanunu her Türk'ün bir soyadı taşımasını zorunlu kıldı. Kanun Resmî Gazete'de Temmuz 1934'te yayımlandı ve yayımından altı ay sonra yürürlüğe girdi. Bu sürede milyonlarca aile kendine bir ad buldu. Su sözcükleri de bu seçimde rahatça kullanılabilecek, kimseyi rahatsız etmeyecek sözcüklerdi.
Ne değildir?
Sucu, Gemici, Kayıkçı gibi -CI ekli adlar meslek bildirir ve bu kategoriye girmez. Yağmur, sel ve tufan gibi hava olayları da hava başlığındadır. Su kategorisi, yerinde duran ya da akan suyun kendisini anlatır. Dalga gibi suyun hareketini anlatan sözcükler de buraya eklenir; dalga, rüzgârla kabaran su yüzeyidir ve soyadı olarak da tek başına kayıtlarda görülür.
İlginç bir ayrıntı: Deniz, Derya ve Pınar kayıtlarda hem kadın adı hem soyadı olarak görülür. Bir soyadının aynı zamanda kişi adı olması, o ailede böyle bir adın kullanıldığını göstermez.
Bu kategorideki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Harf |
|---|---|---|---|---|
| 01 | Ada | suyla çevrili kara parçası | Türkçe | 3 |
| 02 | Adalı | ada halkından | Türkçe | 5 |
| 03 | Adatepe | adadaki tepe | Türkçe | 7 |
| 04 | Akan | akıp giden | Türkçe | 4 |
| 05 | Akar | akan, akıp giden | Türkçe | 4 |
| 06 | Akarca | küçük akarsu; kaplıca | Türkçe | 6 |
| 07 | Akarsu | akan su, dere, ırmak | Türkçe | 6 |
| 08 | Akçay | ak çay, berrak dere | Türkçe | 5 |
| 09 | Akdeniz | Avrupa, Asya ve Afrika arasındaki iç deniz | Türkçe | 7 |
| 10 | Akgöl | ak göl, duru göl | Türkçe | 5 |
| 11 | Akış | akma, akıp gitme | Türkçe | 4 |
| 12 | Akkaynak | ak kaynak, duru pınar | Türkçe | 8 |
| 13 | Akmaz | durgun su, gölet | Türkçe | 5 |
| 14 | Akpınar | ak pınar, berrak kaynak | Türkçe | 7 |
| 15 | Aksu | ak su, duru su | Türkçe | 4 |
| 16 | Alabora | devrilme | Fransızca | 7 |
| 17 | Altındere | altın dere | Farsça | 9 |
| 18 | Altınkaynak | altın kaynak | Türkçe | 11 |
| 19 | Altunkaynak | altın pınar | Türkçe | 11 |
| 20 | Aral | ada; iki su arasındaki kara | Türkçe | 4 |
| 21 | Aras | Aras Irmağı | Diğer | 4 |
| 22 | Araz | Aras ırmağı | Farsça | 4 |
| 23 | Arda | Arda Irmağı; nişan çubuğu | Diğer | 4 |
| 24 | Aydeniz | ay ve deniz | Türkçe | 7 |
| 25 | Aysu | ay suyu | Türkçe | 4 |
| 26 | Bahri | denize ait, denizci | Arapça | 5 |
| 27 | Baransel | yağmur seli; varlıklı | Arapça | 8 |
| 28 | Barka | büyük sandal | Fransızca | 5 |
| 29 | Başpınar | baş pınar, kaynak | Türkçe | 8 |
| 30 | Baykal | Baykal Gölü’nün adı | Türkçe | 6 |
| 31 | Bender | liman; Bender kalesi | Farsça | 6 |
| 32 | Bengisu | ölümsüzlük suyu, ab-ı hayat | Türkçe | 7 |
| 33 | Beşpınar | beş pınar | Türkçe | 8 |
| 34 | Bingöl | bin göl (yer adı) | Türkçe | 6 |
| 35 | Birkiye | havuz, pınar | Arapça | 7 |
| 36 | Bulak | pınar, kaynak | Türkçe | 5 |
| 37 | Cansu | can + su | Türkçe | 5 |
| 38 | Ceyhun | Amuderya’nın tarihî adı | Arapça | 6 |
| 39 | Cumbul | suya düşme sesi | Türkçe | 6 |
| 40 | Çağlar | çağlayan, coşkun akan | Türkçe | 6 |
| 41 | Çağlayan | küçük şelale | Türkçe | 8 |
| 42 | Çağlayangil | çağlayan ailesi; şelale | Türkçe | 11 |
| 43 | Çağlıyan | küçük şelale | Türkçe | 8 |
| 44 | Çay | akarsu, küçük ırmak | Türkçe | 3 |
| 45 | Çaylıgil | Çaylı ailesi; dereli | Türkçe | 8 |
| 46 | Çayoğlu | çayın oğlu | Türkçe | 7 |
| 47 | Çiftpınar | çift pınar, ikiz kaynak | Türkçe | 9 |
| 48 | Çoruh | Karadeniz’e dökülen bir ırmak | Diğer | 5 |
| 49 | Deniz | yeryüzünü kaplayan geniş tuzlu su | Türkçe | 5 |
| 50 | Denizci | gemici, denizci | Türkçe | 7 |
| 51 | Denizer | deniz yiğidi | Türkçe | 7 |
| 52 | Denizeri | denizci, gemici | Türkçe | 8 |
| 53 | Dere | küçük akarsu | Farsça | 4 |
| 54 | Dereli | deresi olan; Dereli’den | Farsça | 6 |
| 55 | Derin | dibi uzak olan; engin, bilgili | Türkçe | 5 |
| 56 | Doğançay | doğan çayı, şahin deresi | Türkçe | 8 |
| 57 | Duru | berrak, katışıksız | Türkçe | 4 |
| 58 | Durul | berraklaş; Tuğrul biçimi | Türkçe | 5 |
| 59 | Durusu | duru su, berrak su | Türkçe | 6 |
| 60 | Engin | uçsuz bucaksız | Türkçe | 5 |
| 61 | Engindeniz | engin deniz, açık deniz | Türkçe | 10 |
| 62 | Erbulak | yiğit pınarı | Türkçe | 7 |
| 63 | Erdeniz | deniz gibi engin yiğit | Türkçe | 7 |
| 64 | Fırat | Fırat Irmağı | Arapça | 5 |
Sık sorulanlar
- Deniz ve Derya arasındaki fark nedir?
İkisi de “deniz” demektir. Deniz Türkçe kökenlidir (Eski Türkçe teŋiz); Derya ise Farsça daryā sözcüğünden Osmanlı Türkçesine geçmiştir.
- Aksu ile Akarsu aynı yapıda mıdır?
Hayır. Aksu “ak, berrak su” anlamında sıfat + su birleşiğidir. Akarsu ise akmak fiilinden akar ile su'nun birleşmesiyle oluşmuş, “akan su” anlamında TDK'de madde başı olan bir sözcüktür.
- Çağlayan soyadı ne demektir?
Çağlamak fiilinin ortacıdır: “coşarak, sesle akan”. TDK ayrıca ad olarak “şelale” anlamını verir.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525)