Ek·114 soyadı
Öz-
öz, saf, katışıksız; kendi
- Soyadı
- 114
- bu sözlükte
- En yaygın
- Öztürk
- Konum
- ön öge
Öz- ne anlama gelir?
Öztürk ve Özdemir, Türkiye’nin en yaygın on soyadı arasındadır. TÜİK ADNKS 2025 verilerinde Öztürk 586.831 kişiyle sekizinci, Özdemir 556.378 kişiyle onuncu sıradadır. İkisinin başında da aynı öğe durur: öz.
Öz, Türkçede tek başına kullanılan bir sözcüktür. Güncel Türkçe Sözlük onu “kendi”, “katışıksız, saf” ve “bir şeyin özü” anlamlarıyla verir. Sitede “ön ek” diye anılsa da dil bilgisi açısından bileşiğin ilk sözcüğüdür. Bu yüzden ünlü uyumuna göre biçim değiştirmez; her soyadında öz olarak kalır. Bileşiğin sınırında uyum da aranmaz. Öztürk baştan sona ince ünlülüdür, Özkan ise ince ve kalın ünlüyü yan yana taşır. Sonradan gelen ekler yalnızca son öğeye uyar: Özkan’ın, Özdemir’in.
İşlevi nitelemektir. Öz, ikinci öğeyi “gerçek, katışıksız, asıl” diye niteler. Anlamın ağırlığı ikinci öğededir. Özdemir bir tür demirdir, Özkaya bir tür kayadır. Soyadının konu kategorisi de bu son öğeye göre belirlenir.
Sık görülen örnekler şöyle okunur. Öztürk “öz Türk, gerçek Türk” demektir. Özdemir “saf demir”, Özçelik “katışıksız çelik” anlamını taşır. Özkaya “gerçek kaya, sağlam kaya”, Özsoy “öz soy, asıl soy”, Özyurt “asıl yurt” diye açıklanır. Özcan’da ikinci öğe Farsçadan gelen can sözcüğüdür; soyadı “öz can” anlamına gelir. Özkan’daki kan çoğunlukla “kan, soy” diye okunur. Kimi yazarlar bu öğeyi han unvanına bağlar; bu bağlantı tartışmalıdır.
1934 düzenlemesinde Soyadı Nizamnamesi yeni soyadlarının Türk dilinden alınmasını istiyordu (madde 5). Öz bu ilkeye uyan, kısa ve anlamı açık bir Türkçe öğedir. Yine de bu, her Öz- bileşiğinin o yıl türetildiğini göstermez. Tek tek soyadları için böyle bir tarih ancak bir kaynakla verilebilir.
“Öz” ile başlayan her soyadı bileşik değildir. Özel “kişiye ait, özgü”, Özen “itina, dikkat”, Özlem “hasret”, Özge “başka”, Özgün “orijinal”, Özgül “kendine özgü” birer sözlük sözcüğüdür ve bölünmez. Özgür de “hür” anlamıyla sözlükte yer alır. TDK onu öz ve gür öğelerine bağlasa da soyadı olarak tek sözcük gibi ele alınır. Özbek ise bir halk adıdır; öz ve bek diye ayrılmaz.
Öz- dilbilgisinde ne işe yarar?
- Anlamı
- öz, saf, katışıksız; kendi
- İşlevi
- Ad ve sıfat önüne gelen bileşik öğesi; ikinci öğeyi 'öz, saf, gerçek' diye niteler.
Öz- hangi sözcüklerle birleşiyor?
- Öz + türk Türkçe konuşan halk ve bu halktan olan kimse Öztürk
- Öz + demir demir; mecazen sağlam, güçlü Özdemir
- Öz + kan kan; soy Özkan
- Öz + can ruh, hayat; sevilen kişi Özcan
- Öz + acar atılgan, becerikli Özacar
- Öz + ak beyaz; temiz, lekesiz Özak
- Öz + akıncı akıncı: akın yapan atlı asker Özakıncı
- Öz + al al, kırmızı Özal
- Öz + alp yiğit, kahraman Özalp
- Öz + arslan arslan: aslan Özarslan
- Öz + aslan aslan; yiğit kimse Özaslan
- Öz + ata baba, ata Özata
- Öz + ay ay; güzel, parlak Özay
- Öz + aydın aydınlık, parlak; bilgili Özaydın
- Öz + bal arıların çiçek özünden yaptığı tatlı madde Özbal
- Öz + bay bay: zengin kişi; erkeklerin adı önüne getirilen saygı sözü Özbay
- Öz + bayraktar bayrak: sancak Özbayraktar
- Öz + bey bey: önder, efendi Özbey
- Öz + bilen bilmek fiilinin sıfat-fiili: bilen Özbilen
- Öz + çelik karbonla sertleştirilmiş demir alaşımı Özçelik
- Öz + çimen kendiliğinden biten çim Özçimen
- Öz + çivit mavi toz boya; çivit mavisi Özçivit
- Öz + çoban çoban Özçoban
- Öz + dal ağaç dalı; soy kolu Özdal
- Öz + dil dil, lisan Özdil
- Öz + doğan doğan: şahine benzer yırtıcı kuş; doğmakta olan Özdoğan
- Öz + doğru dürüst, doğru Özüdoğru
- Öz + er erkek, yiğit Özer
- Öz + eren ermiş, veli; eski “erler” Özeren
- Öz + güç güç: kuvvet; zor Özgüç
- Öz + ışık ışık, aydınlık Özışık
- Öz + il yurt, memleket; halk Özil
- Öz + ince ince: narin; nazik, kibar Özince
- Öz + kal kalmak: olduğu gibi sürmek Özkal
- Öz + kara kara: siyah; güçlü, yağız Özkara
- Öz + kaya kaya: büyük taş kütlesi Özkaya
- Öz + kazanç kazanç, getiri Özkazanç
- Öz + kök kök: bitkinin kökü; köken, soy Özkök
- Öz + kul kul: Tanrı'ya bağlı insan; köle, hizmetkâr Özkul
- Öz + kurt kurt Özkurt
- Öz + oğuz Oğuz, tarihî Türk boyları Özoğuz
- Öz + ovalı ova: düzlük Özovalı
- Öz + özakın asıl, gerçek Özakın
- Öz + özakman kendi; saf, gerçek Özakman
- Öz + özarı öz: kendi; katışıksız, gerçek Özarı
- Öz + özat asıl, gerçek Özat
- Öz + özataay öz, gerçek Özatay
- Öz + özateş öz: öz, gerçek Özateş
- Öz + özbakır öz, saf Özbakır
- Öz + özbaş öz: kendi; katışıksız, gerçek Özbaş
- Öz + özben öz: kendi; saf, gerçek Özben
- Öz + özberk öz, gerçek Özberk
- Öz + özbilgin öz: kendi; katışıksız, gerçek Özbilgin
- Öz + özbir öz: kendi; katışıksız Özbir
- Öz + özbudak öz: kendi; katışıksız; ağacın özü Özbudak
- Öz + özdağ öz, gerçek, katışıksız Özdağ
- Öz + özdağlar öz, gerçek Özdağlar
- Öz + özdamar öz, gerçek, katışıksız Özdamar
- Öz + özdaş öz: saf, gerçek Özdaş
- Öz + özdemiroğlu kişi adı: öz + demir Özdemiroğlu
54 grup daha (54 soyadı) aşağıdaki tam listede ve sonraki sayfalarda.
Bunlardan hangileri en yaygın?
Öz- ile kurulan tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Sıra | Harf |
|---|---|---|---|---|---|
| 01 | Öztürk | öz Türk, katıksız Türk | Türkçe | 8 | 6 |
| 02 | Özdemir | saf demir; demir gibi sağlam | Türkçe | 10 | 7 |
| 03 | Özkan | saf kanlı, soyu temiz | Türkçe | 22 | 5 |
| 04 | Özcan | öz can; saf ruhlu, candan | Farsça | 25 | 5 |
| 05 | Özacar | gerçekten atılgan | Arapça | – | 6 |
| 06 | Özak | özü ak, içi temiz | Türkçe | – | 4 |
| 07 | Özakın | öz + akın | Türkçe | – | 6 |
| 08 | Özakıncı | gerçek akıncı | Türkçe | – | 8 |
| 09 | Özakman | öz + Akman (saf, temiz) | Türkçe | – | 7 |
| 10 | Özal | öz ve al hecelerinden 1934 adı | Türkçe | – | 4 |
| 11 | Özalp | öz kahraman, soylu yiğit | Türkçe | – | 5 |
| 12 | Özarı | özü arı, tertemiz | Türkçe | – | 5 |
| 13 | Özarslan | gerçek aslan | Türkçe | – | 8 |
| 14 | Özaslan | gerçek aslan, yiğit | Türkçe | – | 7 |
| 15 | Özat | gerçek ad | Türkçe | – | 4 |
| 16 | Özata | öz ata, gerçek ata | Türkçe | – | 5 |
| 17 | Özatay | öz + Atay (ata + ay) | Türkçe | – | 6 |
| 18 | Özateş | öz ateş | Farsça | – | 6 |
| 19 | Özay | öz ay, saf ay | Türkçe | – | 4 |
| 20 | Özaydın | gerçekten aydın, saf ışık | Türkçe | – | 7 |
| 21 | Özbakır | saf bakır | Türkçe | – | 7 |
| 22 | Özbal | öz bal, saf bal | Türkçe | – | 5 |
| 23 | Özbaş | gerçek önder | Türkçe | – | 5 |
| 24 | Özbay | gerçek bey, asıl varlıklı | Türkçe | – | 5 |
| 25 | Özbayraktar | gerçek bayraktar, sancaktar | Türkçe | – | 11 |
| 26 | Özben | öz ben, gerçek ben | Türkçe | – | 5 |
| 27 | Özberk | özü sağlam, gerçekten güçlü | Türkçe | – | 6 |
| 28 | Özbey | gerçek bey, soylu önder | Türkçe | – | 5 |
| 29 | Özbilen | özü bilen, işin aslını bilen | Türkçe | – | 7 |
| 30 | Özbilgin | gerçek bilgin | Türkçe | – | 8 |
| 31 | Özbir | özü bir; eşsiz | Türkçe | – | 5 |
| 32 | Özbudak | ağacın öz sürgünü | Türkçe | – | 7 |
| 33 | Özçelik | saf çelik | Türkçe | – | 7 |
| 34 | Özçimen | öz çimen | Türkçe | – | 7 |
| 35 | Özçivit | halis çivit mavisi | Türkçe | – | 7 |
| 36 | Özçoban | gerçek çoban | Farsça | – | 7 |
| 37 | Özdağ | öz dağ, gerçek dağ | Türkçe | – | 5 |
| 38 | Özdağlar | öz dağlar | Türkçe | – | 8 |
| 39 | Özdal | gerçek dal | Türkçe | – | 5 |
| 40 | Özdamar | öz soydan, katışıksız yaradılışlı | Türkçe | – | 7 |
| 41 | Özdaş | öz taş, gerçek taş | Türkçe | – | 5 |
| 42 | Özdemiroğlu | Özdemir’in oğlu | Türkçe | – | 11 |
| 43 | Özdil | öz dil, arı dil | Türkçe | – | 5 |
| 44 | Özdilek | içten dilek | Türkçe | – | 7 |
| 45 | Özdoğan | katıksız doğan; öz doğmuş | Türkçe | – | 7 |
| 46 | Özer | gerçek er, özü sağlam yiğit | Türkçe | – | 4 |
| 47 | Özercan | Özer + can | Farsça | – | 7 |
| 48 | Özeren | gerçek eren, öz yiğit | Türkçe | – | 6 |
| 49 | Özerk | kendi kendini yöneten | Türkçe | – | 5 |
| 50 | Özev | öz ev, kendi yuvası | Türkçe | – | 4 |
| 51 | Özgan | öz kan, katışıksız soy | Türkçe | – | 5 |
| 52 | Özgenç | özünden genç, dinç | Türkçe | – | 6 |
| 53 | Özgökçe | öz gökçe: saf mavi, güzel | Türkçe | – | 7 |
| 54 | Özgüç | öz güç, gerçek kuvvet | Türkçe | – | 5 |
| 55 | Özgümüş | saf gümüş | Türkçe | – | 7 |
| 56 | Özgüner | öz + Güner | Türkçe | – | 7 |
| 57 | Özhan | gerçek han, öz hükümdar | Türkçe | – | 5 |
Sık sorulanlar
- Öztürk soyadı ne anlama gelir?
Öz “gerçek, katışıksız” ile Türk sözcüklerinden kurulmuştur ve “öz Türk, gerçek Türk” demektir.
- Özgür ve Özel de Öz- ile mi kurulmuştur?
Hayır. İkisi de sözlükte tek başına yer alan sözcüklerdir: Özel “özgü, kişisel”, Özgür “hür” demektir. Soyadı olarak bölünmeden okunurlar.
- Öz- ünlü uyumuna göre değişir mi?
Değişmez. Öz bağımsız bir sözcük olduğu için Özkan’da da Öztürk’te de aynı kalır.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Nizamnamesi (Bakanlar Kurulu Kararı 2/1759)
- 4Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)