Kategori grubu·331 soyadı
Unvanlar ve lakaplar
- Soyadı
- 331
- bu sözlükte
- Ulusal ilk 30’da
- 0
- ADNKS 2025
Bu soyadları nasıl oluştu?
Unvanlar 1934'te kaldırıldıysa, bugünkü nüfus kayıtlarında Ağaoğlu, Çelebi ya da Tekin gibi soyadlarını neden hâlâ görüyoruz? Sorunun tek cümlelik bir cevabı yok. Ama sözcüklerin kendisine bakınca tablo netleşir. Bu gruptaki soyadları ya bir makam ve rütbe adından ya da bir insanı çevresindekilerden ayıran bir lakaptan gelir.
Yasa ne diyordu?
Soyadı Kanunu'nun (Kanun No. 2525) 3. maddesi rütbe ve memuriyet adlarının soyadı olarak kullanılmasını yasakladı. Soyadı Nizamnamesi'nin 9. maddesi aynı yasağı “eski ve yeni Devlet kadrosundaki” rütbe ve memuriyetler için tekrarladı. 26 Kasım 1934'te kabul edilen Kanun No. 2590 ise ağa, hacı, hafız, hoca, molla, efendi, bey, beyefendi, paşa, hanım ve hazretleri gibi lakap ve unvanları kaldırdı. Bu kurallar sözcük biçimleriyle ilgiliydi. Öte yandan Nizamname'nin 6. maddesi soyadının tek başına ya da “(oğlu)” ile kullanılabileceğini söylüyordu. Unvan sözcüklerinin bugün kayıtlarda en çok -oğlu ile görünmesi bu yüzden dikkat çeker; tek bir soyadının hikâyesini ise ancak belge anlatabilir.
Üç alt başlık
Eski Türk unvanları bozkır devlet geleneğinin sözcüklerini toplar: han, hakan, kağan, tekin, tarhan, inal. Bunların bir kısmı Orhun yazıtlarında geçer ve Osmanlı'dan çok daha eskidir. Osmanlı unvanları idare ve saray dilinden gelir: paşa, ağa, efendi, çelebi, kâhya, subaşı, kadı. Lakaptan gelen soyadları ise hiçbir makamın vermediği adlardır. Deli, topal, çolak, köse gibi sözcükler mahallede, kahvede, tarlada doğmuştur. Unvan yukarıdan gelir, lakap komşudan. İkisi de soyadı yokken bir aileyi öbürlerinden ayırmaya yarıyordu.
Birkaç örnek grubun genişliğini gösterir. Han “hükümdar” demektir ve kağan sözcüğünün kısalmış biçimidir. Tekin Eski Türkçe tegin “şehzade” sözcüğünü taşır. Çelebi Osmanlı'da “kibar, okumuş kişi” anlamına gelirdi; kökeni tartışmalıdır. Ağaoğlu, ağa “büyük, efendi” ile -oğlu ekinden oluşur. Köse sakalı az çıkan ya da hiç çıkmayan erkeğe denir. Topaloğlu ise topal lakabına -oğlu eklenerek kurulmuştur.
Bu soyadlarının çoğunda -oğlu, sözlükteki “oğlu” anlamından çok “şu adla bilinen aile” anlamına yaklaşır. Efendioğlu harfiyen “efendinin oğlu” demektir; oysa soyadı, efendi unvanı kalktıktan sonra da kuşaklar boyunca taşınmıştır. Lakaplarda da durum benzerdir: bir dedeye takılan ad, torunların resmî kimliğine geçebilmiştir.
Bu sayfalarda bir kural hep geçerli: unvan bildiren bir soyadı aileye bir rütbe kazandırmaz, lakap bildiren bir soyadı da ailenin bir özelliğini anlatmaz. Her ikisi de yalnızca bir sözcüğün tarihini taşır.
Bu grupta hangi kategoriler var?
- Eski Türk unvanları131 soyadı
Han, hakan, kağan (Kaan), tekin, tarhan, inal ve bey gibi eski Türk devlet geleneğinden gelen unvanlardan oluşan soyadları. Bu sözcükler yalın biçimde soyadı olabildiği gibi Erhan, Alptekin gibi bileşiklerde ad öğesi olarak da yaşar. Unvan sözcüğünün soyadı olması, taşıyan ailenin soyluluğuna dair bir bilgi değildir.
- Osmanlı unvanları73 soyadı
Paşa, ağa, efendi, çelebi, kâhya, subaşı ve kadı gibi Osmanlı yönetim ve toplum hayatındaki unvan ve görev adlarından gelen soyadları. 1934 düzenlemeleri rütbe ve memuriyet adlarının soyadı olarak kullanılmasını sınırlamış, aynı yıl bey, efendi, paşa gibi unvanlar da kaldırılmıştır; buna karşın Paşaoğlu, Ağaoğlu, Çelebi gibi biçimler kayıtlarda görülür. Bunun nedenini belgelemeden açıklamaya çalışmayız.
- Lakaptan gelen soyadları300 soyadı
Deli, topal, çolak, kör, kel, sakallı ve kambur gibi davranış ya da beden özelliğini takılarak anlatan eski lakaplardan gelen soyadları. Bu tür lakaplar 1934'ten önce aileleri birbirinden ayırmak için kullanılmış, bir kısmı Deliahmetoğlu, Keloğlu gibi -oğlu biçimiyle soyadına dönüşmüştür. Sayfalarda sözcüğün anlamı sakin bir dille verilir; kimseyle alay edilmez.
Bu grubun en yaygın üyeleri hangileri?
Unvanlar ve lakaplar grubunda önce TÜİK ADNKS 2025 kişi sayısı, ardından bu sözlükteki tanınmış kişi kayıtlarının sayısı esas alınarak seçilen üyeler: Afacan, Ağaoğlu, Altıparmak.
| Soyadı | Kişi sayısı | Tanınmış kişi |
|---|---|---|
| Afacan | — | 8 |
| Ağaoğlu | — | 8 |
| Altıparmak | — | 8 |
| Ataman | — | 8 |
| Bakan | — | 8 |
| Baş | — | 8 |
| Başkan | — | 8 |
| Benli | — | 8 |
Bu grubun üyeleri hangi il listelerinde var?
- 1 listelenen üye
- 2–4 listelenen üye
- 5+ listelenen üye
- 0 listelenen üye
Harita yalnızca yayımlanan ilk 30 listelerini kapsar; listede yer almamak o ilde hiç taşıyıcı olmadığı anlamına gelmez.6,7
Bu gruptaki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Harf |
|---|---|---|---|---|
| 01 | Abalı | aba giyen | Arapça | 5 |
| 02 | Abalıoğlu | abalının oğlu | Arapça | 9 |
| 03 | Aday | namzet | Türkçe | 4 |
| 04 | Ademi | insan, insanca | Arapça | 5 |
| 05 | Afacan | zeki ve yaramaz | Farsça | 6 |
| 06 | Ağa | köy büyüğü, toprak sahibi; ağabey, sözü geçen kişi | Türkçe | 3 |
| 07 | Ağacık | ağacığım: sevgiyle ağa | Türkçe | 6 |
| 08 | Ağaoğlu | ağanın oğlu | Türkçe | 7 |
| 09 | Ahunbay | hoca bey; bilgin efendi | Türkçe | 7 |
| 10 | Akbıyık | ak bıyık | Türkçe | 7 |
| 11 | Akkoca | ak saçlı yaşlı | Türkçe | 6 |
| 12 | Aksak | aksayan, hafif topal | Türkçe | 5 |
| 13 | Aldıkaçtı | “aldı, kaçtı” | Türkçe | 9 |
| 14 | Alışık | alışmış, alışkın | Türkçe | 6 |
| 15 | Altekin | kızıl prens | Türkçe | 7 |
| 16 | Altıparmak | altı parmaklı | Türkçe | 10 |
| 17 | Altunbey | altın bey | Türkçe | 8 |
| 18 | Altunkıran | altın kıran | Türkçe | 10 |
| 19 | Altunkulak | altın kulak | Türkçe | 10 |
| 20 | Arabacıbaşı | arabacıların başı | Türkçe | 11 |
| 21 | Arapoğlu | Arap lakaplının oğlu | Arapça | 8 |
| 22 | Arıboğan | arı boğan | Türkçe | 8 |
| 23 | Arıkoğlu | Arık’ın oğlu | Türkçe | 8 |
| 24 | Atabay | şehzade lalası, atabey | Türkçe | 6 |
| 25 | Atabek | şehzade lalası, atabey | Türkçe | 6 |
| 26 | Atabey | Selçuklu unvanı: şehzade eğiticisi | Türkçe | 6 |
| 27 | Atabeyoğlu | atabeyin oğlu | Türkçe | 10 |
| 28 | Ataman | ulu ata, önder | Türkçe | 6 |
| 29 | Ayanoğlu | âyanın, ileri gelenin oğlu | Arapça | 8 |
| 30 | Aybek | ay gibi bey | Türkçe | 5 |
| 31 | Aymaz | farkına varmayan, aldırmaz | Türkçe | 5 |
| 32 | Ayrık | ayrı, kendine özgü | Türkçe | 5 |
| 33 | Ayrım | ayrım, fark | Türkçe | 5 |
| 34 | Azar | paylama; mart ayı | Farsça | 4 |
| 35 | Bağdaş | bağdaş kurarak oturma | Türkçe | 6 |
| 36 | Bağrıaçık | göğsü açık | Türkçe | 9 |
| 37 | Bakan | gözeten; bakan (vekil) | Türkçe | 5 |
| 38 | Baş | kafa, vücudun üst bölümü; önder | Türkçe | 3 |
| 39 | Başbuğ | başkan, komutan | Türkçe | 6 |
| 40 | Başevirgen | baş, işini bilen | Türkçe | 10 |
| 41 | Başkan | önder, başkan | Türkçe | 6 |
| 42 | Baştan | en başından | Türkçe | 6 |
| 43 | Baylan | nazlı, şımarık | Türkçe | 6 |
| 44 | Bebek | küçük çocuk | Türkçe | 5 |
| 45 | Bek | sağlam, sert; bey | Türkçe | 3 |
| 46 | Bekar | evlenmemiş, bekâr | Arapça | 5 |
| 47 | Bekaroğlu | bekârın oğlu | Arapça | 9 |
| 48 | Bekle | bekle; nöbet tut | Türkçe | 5 |
| 49 | Benler | ciltteki benekler | Türkçe | 6 |
| 50 | Benli | teninde ben olan | Türkçe | 5 |
| 51 | Benlioğlu | benlinin oğlu | Türkçe | 9 |
| 52 | Bey | beg; yönetici, efendi | Türkçe | 3 |
| 53 | Beyoğlu | beyin oğlu, beyzade | Türkçe | 7 |
| 54 | Bezgin | usanmış, bıkkın | Türkçe | 6 |
| 55 | Bıyık | üst dudağın üstünde biten kıllar | Türkçe | 5 |
| 56 | Bıyıklı | bıyığı olan | Türkçe | 7 |
| 57 | Bıyıklıoğlu | bıyıklının oğlu | Türkçe | 11 |
| 58 | Biter | biter, yetişir | Türkçe | 5 |
| 59 | Boydak | yükü olmayan yaya | 6 | |
| 60 | Bozbey | boz bey | Türkçe | 6 |
| 61 | Bozoğlan | boz oğlan | Türkçe | 8 |
| 62 | Buluç | bulunan şey, buluntu | Türkçe | 5 |
| 63 | Büyükhan | büyük han | Türkçe | 8 |
| 64 | Caba | bedava; üstelik | Arapça | 4 |
| 65 | Camgöz | cam gözlü; keskin gözlü | Türkçe | 6 |
| 66 | Canbey | sevgili bey | Türkçe | 6 |
| 67 | Canıtez | aceleci, canı tez | Türkçe | 7 |
| 68 | Cansız | canı olmayan; durgun, mecalsiz | Farsça | 6 |
| 69 | Cezzar | kasap | Arapça | 6 |
| 70 | Cırık | tüylenmiş civciv | Türkçe | 5 |
| 71 | Cici | sevimli, hoş | Türkçe | 4 |
| 72 | Civaoğlu | Civa’nın oğlu; civa | Farsça | 8 |
| 73 | Cumbul | suya düşme sesi | Türkçe | 6 |
| 74 | Çakırhan | çakır gözlü ya da doğan gibi han | Türkçe | 8 |
| 75 | Çakıroğlu | Çakır'ın oğlu (çakır göz) | Türkçe | 9 |
| 76 | Çalık | çarpık, eğri; yer adı | Türkçe | 5 |
| 77 | Çapkınoğlu | Çapkın’ın oğlu | Türkçe | 10 |
| 78 | Çatalbaş | çatal başlı, iki tepeli | Türkçe | 8 |
| 79 | Çeken | taşıyan, sürükleyen; katlanan | Türkçe | 5 |
| 80 | Çekmez | katlanmaz | Türkçe | 6 |
| 81 | Çelebi | görgülü, kibar kişi; Osmanlı unvanı | Türkçe | 6 |
| 82 | Çelebioğlu | çelebinin oğlu | Türkçe | 10 |
| 83 | Çıplak | örtüsüz | Türkçe | 6 |
Sık sorulanlar
- Kanun No. 2590 hangi unvanları kaldırdı?
26 Kasım 1934 tarihli kanun ağa, hacı, hafız, hoca, molla, efendi, bey, beyefendi, paşa, hanım, hanımefendi ve hazretleri gibi lakap ve unvanları kaldırdı. Resmî belgelerde vatandaşlar yalnızca adlarıyla anılmaya başladı.
- Ağaoğlu gibi soyadları yasak değil miydi?
Kanun No. 2525'in 3. maddesi ve Nizamname'nin 9. maddesi rütbe ve memuriyet adlarını yasakladı. Yine de bu tür biçimler, çoğu -oğlu ile, bugünkü kayıtlarda bulunur. Tek bir soyadının nasıl tescil edildiğini ancak belgeler gösterebilir.
- Unvan soyadı ile lakap soyadı arasındaki fark nedir?
Unvan bir makam ya da rütbe adıdır, han, paşa, ağa gibi. Lakap ise bir kişiye çevresinin taktığı addır, deli, topal, köse gibi. İkisi de soyadı yokken aileleri birbirinden ayırmaya yarıyordu.
Kaynaklar
- 1Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 2Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525)
- 4T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Nizamnamesi (Bakanlar Kurulu Kararı 2/1759)
- 5T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Efendi, Bey, Paşa gibi Lakap ve Unvanların Kaldırılmasına Dair Kanun (Kanun No. 2590)
- 6Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)
- 7Natural Earth, Natural Earth: Admin-1 boundaries