Kategori grubu·197 soyadı
Toplum, akrabalık ve değerler
- Soyadı
- 197
- bu sözlükte
- En yaygın
- Öztürk
Bu soyadları nasıl oluştu?
Kanun No. 2525'in ilk maddesi tek cümledir: “Her Türk öz adından başka soy adını da taşımağa mecburdur.” Kanun 21 Haziran 1934'te kabul edildi ve 2 Temmuz 1934'te Resmî Gazete'de yayımlandı. Bundan sonra her hane bir ad bulmak ve onu nüfus kütüğüne yazdırmak zorundaydı. Kanunun 7. maddesi bunun için iki yıl tanıdı. Soyadı Nizamnamesi'nin ilk metni son günü 2 Temmuz 1936 olarak belirledi; o tarihe kadar ad seçmeyenlere vali ya da kaymakam bir ad seçecekti.
Ad arayan aileler çoğu zaman ellerinin altındaki sözcüklere uzandı: evde akrabalara verilen adlara, dönemin sık duyulan kavramlarına, çevrede zaten kullanılan unvan ve lakaplara. Kimi aile bir akrabaya göre anılmayı sürdürdü, kimi dönemin yeni sözcüklerine yöneldi, kimi de eskiden ad önünde duran bir unvanı soyadına taşıdı. Bu grup toplum hayatından gelen bu üç sözcük ailesini bir araya getiriyor.
Üç alt kategori
Akrabalık ve aile. Ata, baba, dayı, emmi, yeğen, torun, bacı, kardeş gibi sözcükler. Çoğu -oğlu ile birleşir: Dayıoğlu ‘dayının oğlu’, Emmioğlu ‘amcanın oğlu’ demektir. Kardeşler gibi çoğul biçimler de vardır.
Yurt, ulus ve ülkü. Türk, yurt, ulus, ülkü, önder sözcükleriyle kurulan adlar: Öztürk, Yurtsever, Ulus. Nizamname'nin 5. maddesi yeni soyadlarının Türk dilinden alınmasını istiyordu ve bu sözcükler o yılların ad seçimlerinde sık görülür. Sayfa sözcüklerin anlamını anlatır; taşıyanların görüşleri hakkında bir şey söylemez.
Din dilinden sözcükler. Hoca, hacı, hafız, molla, derviş, şeyh. Kanun No. 2590 bunların birkaçını Kasım 1934'te unvan olarak kaldırdı, ama sözcükler soyadlarının içinde yaşamayı sürdürdü. Bu sayfada da yalnızca anlam ve köken ele alınır.
Ortak nokta
Üç kümede de ad, bir kişiyi başkalarına göre konumlandırır. Babaoğlu bir aileyi babaya bağlar. Hacıoğlu, bir zamanlar “hacı” diye anılan birine dayanan eski bir anılış biçimini sürdürür. Öztürk ise bir topluluk sözcüğüyle adlandırır. Grubun en kalabalık adı da Öztürk'tür; TÜİK ADNKS 2025 verilerinde ülke genelinde 8. sırada yer alır ve 586.831 kişi bu soyadını taşır.
Kökler karışıktır. Ata ve yurt Türkçedir, hacı Arapçadan, hoca Farsçadan gelir. Bir kökün dili sözcük hakkında bilgi verir; adı taşıyan ailenin kökeni hakkında değil.
Bu grupta hangi kategoriler var?
- Akrabalık ve aile112 soyadı
Ata, baba, dayı, emmi, kardeş, yeğen ve bacı gibi akrabalık sözcüklerinden gelen soyadları. Bunların çoğu Babaoğlu, Emmioğlu, Dayıoğlu gibi -oğlu yapısıyla ya da Kardeşler gibi çoğul biçimle görülür. -oğlu ekinin kendisi ayrı başlıkta anlatılır.
- Yurt, ulus ve ülkü112 soyadı
Yurt, ulus, ülkü, ilerleme, önderlik ve Türk sözcüğünü içeren soyadları. Soyadı Kanunu'nun çıktığı yıllarda sık seçilen Öztürk, Yurtsever, Ulus, Ülkü ve Önder gibi adlar bu gruptadır. Bu sayfalar sözcüklerin anlamını ve dönemin ad seçim eğilimini anlatır; taşıyanların görüşleri hakkında hiçbir şey söylemez.
- Din dilinden sözcükler74 soyadı
Hoca, hacı, derviş, molla, şeyh, hafız, sofu ve dede gibi din ve tasavvuf hayatına ait sözcüklerden gelen soyadları. Bu sözcükler burada yalnızca söz varlığı olarak ele alınır: sözcüğün anlamı ve kökeni anlatılır, soyadını taşıyanların inancı veya mezhebi hakkında hiçbir şey söylenmez.
Bu gruptaki tüm soyadları
| # | Soyadı | Anlamı | Köken | Sıra | Harf |
|---|---|---|---|---|---|
| 01 | Öztürk | öz Türk, katıksız Türk | Türkçe | 8 | 6 |
| 02 | Abay | ağabey; dikkat, sezgi | Türkçe | – | 4 |
| 03 | Abdal | gezgin derviş | Arapça | – | 5 |
| 04 | Abla | büyük kız kardeş | Türkçe | – | 4 |
| 05 | Acartürk | atak, cesur Türk | Türkçe | – | 8 |
| 06 | Adak | nezir | Türkçe | – | 4 |
| 07 | Ağbaba | ağa + baba | Türkçe | – | 6 |
| 08 | Aka | ağabey | Türkçe | – | 3 |
| 09 | Akata | ak ata, saygın ata | Türkçe | – | 5 |
| 10 | Akı | ağabey (ağız); erkek adı | Türkçe | – | 3 |
| 11 | Aksakal | köy büyüğü; ak sakallı | Türkçe | – | 7 |
| 12 | Aktürk | dürüst, alnı ak Türk | Türkçe | – | 6 |
| 13 | Aktürkoğlu | Aktürk’ün oğlu | Türkçe | – | 10 |
| 14 | Akyurt | ak yurt | Türkçe | – | 6 |
| 15 | Alptürk | yiğit Türk | Türkçe | – | 7 |
| 16 | Altınel | altın yurt; altın el | Türkçe | – | 7 |
| 17 | Altunel | altın yurt, altın ülke | Türkçe | – | 7 |
| 18 | Arıtürk | arı Türk | Türkçe | – | 7 |
| 19 | Arslantürk | aslan gibi Türk | Türkçe | – | 10 |
| 20 | Asiltürk | soylu Türk | Türkçe | – | 8 |
| 21 | Aslantürk | aslan gibi Türk | Türkçe | – | 9 |
| 22 | Ata | baba, ata, ced | Türkçe | – | 3 |
| 23 | Atacan | atasına candan bağlı | Farsça | – | 6 |
| 24 | Ataç | babacık | Türkçe | – | 4 |
| 25 | Atadan | atadan gelen | Türkçe | – | 6 |
| 26 | Ataizi | atanın izi | Türkçe | – | 6 |
| 27 | Atalar | cetler | Türkçe | – | 6 |
| 28 | Atalı | atası olan | Türkçe | – | 5 |
| 29 | Atalık | babalık, ataya yakışır tutum | Türkçe | – | 6 |
| 30 | Atamtürk | Türk atam | Türkçe | – | 8 |
| 31 | Ataoğlu | Ata’nın oğlu; atanın oğlu | Türkçe | – | 7 |
| 32 | Ataöv | atayı öv | Türkçe | – | 5 |
| 33 | Atasayar | atasına saygılı | Türkçe | – | 8 |
| 34 | Ataseven | atasını seven | Türkçe | – | 8 |
| 35 | Atasever | atasını seven | Türkçe | – | 8 |
| 36 | Atatürk | Türklerin atası | Türkçe | – | 7 |
| 37 | Ayyıldız | ay ve yıldız; bayraktaki simge | Türkçe | – | 8 |
| 38 | Aziz | değerli, sevgili; ermiş | Arapça | – | 4 |
| 39 | Baba | çocuğun erkek ebeveyni; tekke önderi | Türkçe | – | 4 |
| 40 | Babacan | iyi kalpli, güvenilir | Türkçe | – | 7 |
| 41 | Babalık | babalık, baba olma | Türkçe | – | 7 |
| 42 | Babaoğlu | Baba diye anılanın oğlu | Türkçe | – | 8 |
| 43 | Bağana | (ağız) küçük çocuk ya da direk | Türkçe | – | 6 |
| 44 | Bali | oğul, çocuk | Türkçe | – | 4 |
| 45 | Baştürk | önder Türk | Türkçe | – | 7 |
| 46 | Birlik | beraberlik | Türkçe | – | 6 |
| 47 | Cantürk | canı Türk, yürekten Türk | Türkçe | – | 7 |
| 48 | Çelikyurt | çelik gibi yurt | Türkçe | – | 9 |
| 49 | Dayıoğlu | dayının oğlu | Türkçe | – | 8 |
| 50 | Dede | büyükbaba, ata | Türkçe | – | 4 |
| 51 | Dedeoğlu | dedenin oğlu | Türkçe | – | 8 |
| 52 | Denktaş | akran | Türkçe | – | 7 |
| 53 | Derviş | alçakgönüllü kişi | Farsça | – | 6 |
| 54 | Dervişoğlu | dervişin oğlu | Farsça | – | 10 |
| 55 | Devrim | köklü değişim, inkılap | Türkçe | – | 6 |
| 56 | Dindar | dinine bağlı, inançlı | Farsça | – | 6 |
| 57 | Ece | kraliçe, hanım; abla | Türkçe | – | 3 |
| 58 | Ede | ağabey; büyük | Türkçe | – | 3 |
| 59 | Elbir | birlik, ittifak | Türkçe | – | 5 |
| 60 | Eloğlu | yabancı, başkasının oğlu | Türkçe | – | 6 |
| 61 | Erel | yiğitler yurdu | Türkçe | – | 4 |
| 62 | Eren | ermiş kişi; yiğitler | Türkçe | – | 4 |
| 63 | Erenler | ermişler, veliler | Türkçe | – | 7 |
| 64 | Erenli | erenli, erenlere ait | Türkçe | – | 6 |
| 65 | Erkekli | erkeği olan | Türkçe | – | 7 |
| 66 | Ermiş | evliya, manevi olgunluğa ermiş | Türkçe | – | 5 |
| 67 | Ertürk | yiğit Türk | Türkçe | – | 6 |
| 68 | Eryurt | yiğitler yurdu | Türkçe | – | 6 |
| 69 | Esentürk | esen, sağlıklı Türk | Türkçe | – | 8 |
| 70 | Evliya | ermiş, eren | Arapça | – | 6 |
| 71 | Evliyaoğlu | evliyanın oğlu | Arapça | – | 10 |
| 72 | Fakih | İslam hukuku bilgini | Arapça | – | 5 |
| 73 | Gençtürk | genç Türk | Türkçe | – | 8 |
| 74 | Gürel | güçlü halk; gürleyen | Türkçe | – | 5 |
| 75 | Hacımüftüoğlu | hacı müftünün oğlu | Arapça | – | 13 |
| 76 | Hacıoğlu | hacının oğlu | Arapça | – | 8 |
| 77 | Hakverdi | Tanrı verdi | Türkçe | – | 8 |
| 78 | Hatipoğlu | hatibin oğlu | Arapça | – | 9 |
| 79 | Hepileri | hep ileri, daima ileriye | Türkçe | – | 8 |
| 80 | Hocaoğlu | hocanın oğlu | Farsça | – | 8 |
| 81 | Hürriyet | özgürlük | Arapça | – | 8 |
| 82 | İleri | öne doğru, ilerlemiş | Türkçe | – | 5 |
| 83 | İlgezdi | ili gezdi, yurdu dolaştı | Türkçe | – | 7 |
| 84 | İmamoğlu | imamın oğlu | Arapça | – | 8 |
| 85 | Kalender | gösterişsiz, kaygısız; gezgin derviş | Farsça | – | 8 |
| 86 | Kamu | halk, kamu; bütün | Türkçe | – | 4 |
| 87 | Karababa | kara + baba: “ulu baba” | Türkçe | – | 8 |
| 88 | Karadayı | esmer ya da güçlü dayı | Türkçe | – | 8 |
| 89 | Kardaş | kardeş | Türkçe | – | 6 |
| 90 | Kardeş | aynı anne babadan doğan kişi | Türkçe | – | 6 |
| 91 | Kardeşler | aynı anne babanın çocukları | Türkçe | – | 9 |
| 92 | Kent | şehir | Diğer | – | 4 |
| 93 | Kırklar | kırk evliya topluluğu | Türkçe | – | 7 |
| 94 | Kocatürk | ulu Türk, büyük Türk | Türkçe | – | 8 |
| 95 | Kohen | İbranice “rahip” | Diğer | – | 5 |
| 96 | Koldaş | iş arkadaşı | Türkçe | – | 6 |
| 97 | Konuk | misafir | Türkçe | – | 5 |
| 98 | Korutürk | Türk’ü koruyan | Türkçe | – | 8 |
| 99 | Koyutürk | katıksız Türk | Türkçe | – | 8 |
Sık sorulanlar
- Bu grupta hangi soyadı türleri var?
Üç küme var: akrabalık sözcükleri (Babaoğlu, Dayıoğlu), yurt ve ulus sözcükleri (Öztürk, Yurtsever, Ulus) ve din dilinden gelen sözcükler (Hoca, Hacıoğlu).
- Soyadı seçmek için ne kadar süre verildi?
Kanun No. 2525'in 7. maddesi iki yıl tanıdı. Nizamname'nin ilk metni son günü 2 Temmuz 1936 olarak koydu; ad seçmeyenlere vali ya da kaymakam ad seçti.
- Kökenin dili ailenin kökenini gösterir mi?
Hayır. Hacı Arapçadan, hoca Farsçadan gelir, ama bu yalnızca sözcüğün tarihidir; adı taşıyanlar hakkında bilgi vermez.
Kaynaklar
- 1T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Kanunu (Kanun No. 2525)
- 2T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Soyadı Nizamnamesi (Bakanlar Kurulu Kararı 2/1759)
- 3T.C. Resmî Gazete / Mevzuat Bilgi Sistemi (mevzuat.gov.tr), Efendi, Bey, Paşa gibi Lakap ve Unvanların Kaldırılmasına Dair Kanun (Kanun No. 2590)
- 4Türk Dil Kurumu, TDK Güncel Türkçe Sözlük
- 5Sevan Nişanyan, Nişanyan Sözlük
- 6Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) · ADNKS, TÜİK Nüfus İsim Portalı: En çok kullanılan soyisimler (ADNKS)